اینترنت دیگر صرفا یک ابزار فناورانه نیست و به زیرساختی برای مشارکت مدنی، عدالت اجتماعی و ارائه خدمات حیاتی تبدیل شده است. جامعهشناسان، فعالان حوزه اینترنت و مدیران نهادهای مدنی با اشاره به پیامدهای قطعی اینترنت میگویند محدودسازی این زیرساخت، علاوه بر تضعیف جامعه مدنی و تشدید شکاف دیجیتال، دسترسی گروههای آسیبپذیر به خدماتی مانند سامانههای پیشگیری از خودکشی را مختل کرده و خطر خودکشی را افزایش میدهد.
به گزارش پیوست، سخنرانان نشست «پایداری اینترنت، پایداری جامعه مدنی» که به همت موسسه نیکوکاری معین برگزار شد، با تاکید بر اینکه اینترنت دیگر تنها یک ابزار فناورانه نیست، آن را زیرساختی برای حیات اجتماعی، مشارکت مدنی، عدالت اجتماعی و حتی ارائه خدمات حیاتی همچون پیشگیری از خودکشی توصیف کردند. آنها همچنین نسبت به پیامدهای قطعی و محدودیت اینترنت بر گروههای آسیبپذیر، جامعه مدنی و سرمایه اجتماعی هشدار دادند.
علی راغب، جامعهشناس، در این نشست با اشاره به روند شکلگیری جامعه مدنی گفت جامعه مدنی از گردهم آمدن احزاب، گروهها، انجمنها و تشکلهای محلی و غیرمحلی شکل میگیرد و آنچه این گروهها را به یکدیگر متصل میکند، زیرساخت ارتباطی است.