Planet of Lana که در سال 2023 عرضه شد، توانست با خروجی بصری منحصربهفرد و سکوبازی استاندارد خود، در کنار اسامی مهمی مانند Inside یا Little Nightmare قرار بگیرد. این دسته از بازیها را سکوبازی پازلی خطاب میکنند، اما معمولاً نه سکوها و نه پازلها برای گیر انداختن یا درگیر کردن مخاطب طراحی نشدهاند. در واقع، از آنجا که راه رفتن گیمپلی به حساب نمیآید، بازی موانع مختلفی بر سر راه شما قرار میدهد تا هم فضاسازی و داستان مورد نظر توسعهدهنده را تجربه کنید و هم بازی برایتان یکنواخت و تکراری نشود. Planet of Lana در نسخه اول از همین فرمول پیروی میکرد. در بازی دوم ظاهرا این فرصت پیدا شده تا دنیا و پازلها گسترش یابند. بدین صورت بازی تقریبا در هر زمینهای بزرگتر و متنوع شده؛ اما آیا این به نفعش بوده است؟
نخست به داستان و نحوه روایت آن میپردازیم. در بازی قبلی ما شاهد دنیایی اسرارآمیز بودیم که رباتهای مهاجم سر و کلهشان از فضا پیدا شده است. در بازی دوم طبعا آن جادوی اولیه بیاثر شده و مواجهه با این دسته از موارد به مانند نسخه اول مهیج نیست. بازی موفق نمیشود عنصر آنچنان جدیدی معرفی کند تا حس کنجکاوی ما را برانگیزد. در عوض، سعی شده با تظاهر به مرموز بودن، احساس ابهام و اسرارآمیز بودن به پلیر القا شود. در این اثر مردم به زبانی ساختگی سخن میگویند و طبعا از زیرنویس هم خبری نیست تا به قول سازنده، شنونده برداشت خودش را داشته باشد.