حسادت یکی از احساسات طبیعی دوران کودکی است. ممکن است کودک با تولد خواهر یا برادر جدید، توجه والدین به کودک دیگری، موفقیت دوستش یا حتی دریافت هدیه توسط یکی از همسالانش احساس کند چیزی را از دست داده است. گاهی این احساس با رفتارهایی مانند گریه، لجبازی، پرخاشگری، چسبیدن بیشتر به والدین، پسرفت در مهارتها یا گفتن جملههایی مانند «منو دوست نداری» نشان داده میشود.برای والدین، این رفتارها میتواند نگرانکننده باشد؛ اما حسادت به خودی خود نشانه بد بودن کودک یا تربیت اشتباه نیست. کودک هنوز در حال یادگیری شناخت و تنظیم احساسات خود است و ممکن است نتواند احساس پیچیدهای مانند حسادت را با کلمات بیان کند.