يكشنبه 18 مرداد 1405 14:17 ساعت
روی کار آمدن رئیسجمهوری جدید کلمبیا را میتوان به معنای پایان روابط متخاصم با رژیم صهیونیستی، خاموش شدن صدای یکی از مدافعان سرسخت فلسطین و به عنوان نشانهای از سنگینتر شدن وزنه متحدان محافظهکار «ترامپ» در آمریکای لاتین فهم کرد.
گروه بینالملل-رجانیوز: هفتم اوت (۱۶ مرداد) در تقویم سیاسی کلمبیا، روزی بود که فصلی نانوشته را ورق زد. برای نخستینبار در تاریخ مدرن این کشور، مراسم تحلیف ریاستجمهوری نه در تالارهای رسمی بوگوتا، بلکه در قلب شهر غربی کالی در منطقه وایه دل کائوکا برگزار شد؛ اقدامی که سنتی چند دههای را در هم شکست. این انتخاب، تنها یک جابهجایی تشریفاتی نبود؛ بلکه پیامی سیاسی از سوی آبلاردو د لا اسپرییا رئیسجمهوری جدید بود تا صدای دولت را دقیقا از جایی به گوش برساند که بیشترین زخم را از خشونت، قاچاق و حضور گروههای مسلح غیر قانونی خورده است.
این مراسمِ خارج از پایتخت، آغازگر دولتی بود که وعده چرخشی بزرگ در مسیر ایدئولوژیک و امنیتی کلمبیا را داده است؛ اما در میان تدابیر امنیتی سنگین و صدای همزمان تظاهرات معترضان، این تحلیف به تصویری از یک آغاز پرمخاطره بدل شد؛ تصویری که به خوبی آینده نامعلوم و مسیر سخت و عمیقا دوقطبی را ترسیم کرد که کلمبیا در چهار سال آینده با آن دست به گریبان خواهد بود.