افشین نوری
۲ شهریور ۱۴۰۵ ساعت ۱۹:۳۳ 
چهره هالیوود ظاهراً چندان تغییر نکرده است. ستارههای جوان امروزی شباهتهای قابلتوجهی به بازیگران سرشناس دهههای گذشته دارند؛ از جمله بازیگری که بهدلیل ظاهرش با جولیا رابرتس جوان مقایسه شده و برخی او را زیباترین زن جهان نامیدهاند.
فرش قرمزهای هالیوود امروز با ۲۰، ۳۰ یا حتی ۴۰ سال قبل تفاوت زیادی دارند، اما به نظر میرسد بعضی ویژگیها همچنان محبوبیت خود را حفظ کردهاند.
این اتفاق لزوماً به این معنا نیست که ما بهطور ویژه به یک ویژگی خاص علاقه داریم، بلکه ذهنمان تمایل دارد میان چهرههای جدید و چهرههایی که قبلاً دیدهایم، شباهت پیدا کند. ما مرتب با چهرههای جدید و بازیگران تازهکار روبهرو میشویم و بلافاصله با خودمان میگوییم این چهره ما را یاد شخص دیگری میاندازد. دلیلش این است که مغز انسان بهصورت طبیعی به الگوهای آشنای صورت جذب میشود. ما همیشه تمام اجزای یک صورت را به شکل کامل بررسی نمیکنیم. گاهی یک لبخند خاص، نحوه قرار گرفتن ابروها، حالت چشمها یا فرم استخوان گونه و فک کافی است تا چهرهای جدید برایمان آشنا به نظر برسد.
ما سالهاست جولیا رابرتس و آن هاتاوی را میشناسیم. وقتی به الا روبین نگاه میکنیم، ابروهای تیره و مشخص و لبخند پهن او یادآور هر دو بازیگر است. او دقیقاً شبیه هیچکدام از آنها نیست، اما ذهن ما ویژگیهای آشنا را تشخیص میدهد و او را در همان خانواده بصری قرار میدهد.
مدل مویی که ابروها و استخوان گونه را بیشتر نمایان کند، میتواند شباهت دو چهره را بسیار بیشتر نشان دهد. در مقابل، تغییر مدل چتری، رنگ مو یا سبک آرایش ممکن است این شباهت را کاملاً متفاوت کند. یک الگوی واحد برای زیبایی هالیوودی وجود ندارد. چیزی که همیشه جذاب باقی میماند، تناسب، هماهنگی اجزای صورت و ویژگیهای منحصربهفرد هر فرد است. مسئله داشتن یک عضو کاملاً بینقص نیست، بلکه هماهنگی میان چشمها، بینی و لبهاست که میتواند حس آشنایی ایجاد کند. ما این زنان را به خاطر کامل بودن چهرههایشان به یاد نمیآوریم؛ دلیل ماندگاری آنها این است که چهرهای متمایز و قابل تشخیص دارند.