عباس اشرف پور
۳۱ مرداد ۱۴۰۵ ساعت ۱۹:۱۰ 
باستانشناسان در کاینوآ، شهری باستانی متعلق به تمدن اتروسک در نزدیکی بولونیا ایتالیا، چاهی آیینی با قدمت حدود ۲۵۰۰ سال پیدا کردهاند. این سازه به اوایل قرن پنجم پیش از میلاد تعلق دارد و درون آن مجموعهای از اشیای آیینی و بقایای انسانی کشف شده است.
بررسیها نشان میدهد این چاه دو مرحله آیینی کاملاً متفاوت را پشت سر گذاشته است. در آغاز، دو تندیس کوچک برنزی از زنان به همراه یک بشقاب برنزی در آن قرار گرفتند؛ اقدامی که احتمالاً با تولد شهر و آغاز استفاده آیینی از چاه ارتباط داشته است. در پایان عمر سازه نیز بقایای انسان درون آن قرار داده شد تا بسته شدن عمدی چاه را رقم بزند؛ بنابراین این مکان از نمادهای تولد و زندگی به نشانههای مرگ و پایان رسید.
در کف چاه، که با همکاری ارزشمند گروه باستانشناسی راونا کاوش شد، دو تندیس برنزی فوقالعاده از زنان و یک بشقاب برنزی بسیار کمیاب پیدا کردیم که هنوز درخشش اولیه فلز روی آنها باقی مانده است. این اشیا پیشکشهای نذری بودند که طی مراسمی رسمی برای تقدیس چاه، در فاصله اواخر قرن ششم تا اوایل قرن پنجم پیش از میلاد، قرار داده شدند؛ دورهای که تقریباً همزمان با بنیانگذاری شهر کاینوآ بود. در مقابل، اسکلتهای دو فرد بزرگسال نشان میدهند که در پایان عمر سازه، آیینی برای بستن آن انجام شده است.
این چاه آیینی دقیقاً در همین بستر مذهبی غنی قرار میگیرد. پژوهشگران معتقدند چاه علاوه بر تأمین آب مورد نیاز ساکنان شهر تازهتأسیس، برای فعالیتهای آیینی معابد اطراف نیز آب فراهم میکرد.
اتروسکها تولید برنز از مس و قلع را نمادی از تولد و زندگی میدانستند. به همین دلیل، استفاده از چنین شیئی برای آغاز فعالیت یک شهر و تقدیس یک چاه مقدس، معنای نمادین بسیار مناسبی داشته است.
همه این شواهد در کنار یکدیگر داستان آیینهایی را روایت میکنند که بخش زنانه در مرکز آنها قرار داشته است. دلیلش این است که برای شهری واقعشده در رشتهکوههای آپنین، حاصلخیزی کشاورزی اهمیت بنیادی داشت.
نتایج این فصل از کاوش، دانش ما درباره آیینهای مربوط به بنیانگذاری شهرهای اتروسکی و باورهای مذهبی این تمدن را با جزئیات ارزشمند و تازهای گسترش میدهد.