افشین نوری
۱ شهریور ۱۴۰۵ ساعت ۱۸:۵۴ 
گاهی اتفاقی شگفتانگیز در یک کلونی مورچه رخ میدهد؛ بخش بزرگی از کلونی تقریباً همزمان به حرکت درمیآید. این دورههای ناگهانی فعالیت که با نام فورانهای فعالیت شناخته میشوند، پس از مدتی با دورههایی از آرامش نسبی جایگزین میشوند.
دانشمندان دهههاست این فورانها را بررسی کرده و شباهت آنها را به گذارهای فازی در سیستمهای فیزیکی میدانند. با این حال، هنوز مشخص نیست تعداد زیادی مورچه چگونه میتوانند بدون وجود یک رهبر، رفتار خود را تا این اندازه هماهنگ کنند.
چگونه یک مورچه میتواند موجی از فعالیت را در کل کلونی ایجاد کند؟
کلونیهای مورچهها تعداد قابلتوجهی کارگر غیرفعال دارند، اما برخورد با یک هملانهای در حال حرکت میتواند باعث شود یک مورچه ساکن نیز شروع به فعالیت کند. مدلهای پیشین این فرایند فعالسازی اجتماعی را بر اساس احتمال وقوع آن شبیهسازی میکردند. مدل جدید علاوه بر این احتمال، برخوردهای فیزیکی میان مورچهها را که برای انتقال فعالیت ضروری هستند نیز در نظر میگیرد.