اقتصاد۲۴- هر چند مقامات دولتی به طور عمومی و وزیر نفت به طور مشخص بارها اعلام کردهاند که فعلا خبری از گرانی بنزین نیست، اما خبرهای رسیده از نشستهای پرتکرار و بحث در باب بنزین در نشستهای کارشناسی نشان از آن دارد که شمارش معکوس برای تغییر وضعیت آغاز شده است.
بنزین کالایی به شدت سیاسی و با اهمیت در ساختار اقتصاد ایران است. هر چند همواره تغییرات قیمتی بنزین با حساسیت جامعه همراه بوده است، اما ایران تجربهای در دوره استقرار دولت خاتمی را داراست. در این دوره دولت با حساسیتزدایی در قالب لوایح بودجه سنواتی، نسبت به افزایش قیمت بنزین اقدام میکرد، اما منتقدان آن روز دولت خاتمی که همواره در شعارهایشان از فقیر بودن مردم و بحرانهای اقتصادی سخن میگفتند و تورم پانزده درصدی دولت دوم خاتمی را نشان ناکارامدی شدید این دولت میدانستند، افزایش قیمت بنزین را عامل مهم رشد تورم قلمداد کرده و با ارائه طرحی در مجلس با عنوان طرح تثبیت قیمتها در صدد برآمدند تا مانع از افزایش نرخ تورم شوند.
روند حاکم بر افزایش قیمت بنزین دچار اختلالی جدی شد و سه سال بعد طراحان این طرح، یعنی الیاس نادران و احمد توکلی و محمد خوشچهره از مواضع خود عقب نشستند و در زمانی که دیگر دولت محمود احمدینژاد در ساختمان ریاست جمهوری مستقر بود از ضرورت افزایش قیمت بنزین سخن میگفتند. سه سال بعد از عیدی مجلس هفتم به مردم در قالب تثبیت قیمت حاملهای انرژی و بنزین، این ماده سوختی سهمیهبندی شد. سهمیهای که همچنان پابرجاست، اما نه سهمیهبندی و نه حتی افزایش قیمت بنزین در مقاطعی، هیچ کدام نتوانستند بحران بنزین را تخفیف دهند خصوصا آن که در زمان هدفمندی یارانهها قیمت بنزین به طور تقریبی با قیمت فوب خلیج فارس، طبق پیشبینیهای صورت گرفته تطابق پیدا کرد، اما حرکت افزایشی دلار سبب شد این تطابق بار دیگر از دست برود.