اقتصاد۲۴- در جریان جنگ ۴۰ روزه اخیر میان ایران، آمریکا و اسرائیل، قطع اینترنت جهانی موجب شد بسیاری از رسانهها عملاً مخاطبان خود را از دست بدهند و در عرصه اطلاعرسانی به حاشیه رانده شوند. در این بین، صداوسیما سهل الوصولترین رسانه داخلی بود؛ فرصتی طلایی که میتوانست در حضور کمجان رسانههای دیگرچتر مخاطبان خود را گستردهتر کند، اما صداوسیما این فرصت اتفاقی را نیز از دست داد. نه فقط همه صداها در آن منعکس نشدند بلکه برخی ناظران بر این باورند مخاطبان رسانهای را به سمت شبکهای مثل «ایران اینترنشنال» سوق داد.
اصولاً ترکیب کارشناسان هر رسانه، آینهای تمامنما از سیاستهای پنهان و پیدای آن است. با نگاهی به چینش تحلیلگران صداوسیما در بخشهای خبری مختلف در این روزهای پرالتهاب، بهخوبی میتوان رویکرد حاکم بر ذهن مدیران جامجم را دریافت. تریبونها به تحلیلگرانی سپرده شد که یا کارنامه قابلدفاعی در تحلیلها و پیشبینیها نداشتند، یا اصلاً مشخص نبود با چه معیاری وارد میدان رسانه شدهاند.
در خط مقدم این مهمانان، نامهایی، چون سعید جلیلی و حسین شریعتمداری (مدیرمسئول روزنامه کیهان) به چشم میخورد؛ شخصیتهایی که به واسطه دیدگاههای تند و تیزشان نیازی به معرفی ندارند. سعید جلیلی در همین دوره دو بار فقط به گفتگوی ویژه خبری رفت.