در یک دوره، اصفهان مرکز تجمع هنرمندان، صنعتگران، بازرگانان و دانشمندان از سراسر ایران و جهان بود و با بزرگترین شهرهای جهان رقابت میکرد
جوان آنلاین: «اصفهان» را «نصف جهان» میخوانند، این لقب تاریخی ریشه در دورانی دارد که باید آن را عصر طلایی این سرزمین نامید. برای اطلاع از وضعیت اصفهان در آن زمانها باید به دوره صفویه به ویژه حکومت شاه عباس اول برگردیم. زمانی که اصفهان مملو از بناهای بینظیر میشد و گویی نیمی از زیباییهای جهان را در خود جای میداد. میدان نقش جهان که در لیست میراث جهانی یونسکو ثبت شده، مسجد شیخ لطفالله، مسجد امام، کاخ عالیقاپو، سیوسه پل، پل خواجو، چهلستون، هشت بهشت و کاخهای بیشمار دیگر، مجموعهای از شاهکارهای معماری هستند که همگی در یک نقطه متمرکز شدهاند. «نصف جهان» فقط روی ساختمانها و بناها و زیباییهای اصفهان متمرکز نشده، بلکه ظرفیتهای بیشمار فرهنگی، اقتصادی و علمی این منطقه را نیز شامل میشود.
چند روزی است که پویش «ایران جان» با تمرکز روی اصفهان آغاز شده است. این پویش که با هدف به تصویر کشیدن ظرفیتهای فرهنگی، اجتماعی و اقتصادی استانها طراحی شده و طبق برنامهریزی صورتگرفته، هر ماه یک استان به مدت یک هفته در کانون توجه قرار میگیرد، حالا به «نصف جهان» رسیده است. نمایش ظرفیتها و توانمندیهای واقعی مناطق مختلف کشور، یکی از راههای تقویت هویت و غرور ملی است و این پویش ملی تلاش میکند حال خوب مردم هر استان را از طریق رسانههای مختلف و به خصوص رسانه ملی به سراسر کشور منتقل کند.
مرکز تجمع هنرمندان، بازرگانان، دانشمندان
بیشک از اصفهان نوشتن سخت است. از شهری افسانهای که در قلب فلات ایران جای گرفته و یک شهر یا استان نیست، بلکه یک موزه زنده، یک قطب صنعتی و علمی پیشرو و نگین کشاورزی ایران. لقب «نصف جهان» که برازنده آن است، تنها اشاره به زیباییهایش ندارد، بلکه به ظرفیتهای عظیم فرهنگی، اقتصادی و علمی آن نیز مینگرد.