جنگ غزه و تجاوز نظامی به ایران؛ ۲ آزمون برای استاندارد‌های دوگانه اروپا در حقوق بین‌الملل

استاندارد‌های دوگانه نه یک حادثه و موضع‌گیری مقطعی، بلکه الگوی ساختاریافته در سیاست خارجی اروپاست که منافع استراتژیک و ائتلاف‌ها را بر اصول جهان‌شمول ترجیح می‌دهد.

استاندارد‌های دوگانه نه یک حادثه و موضع‌گیری مقطعی، بلکه الگوی ساختاریافته در سیاست خارجی اروپاست که منافع استراتژیک و ائتلاف‌ها را بر اصول جهان‌شمول ترجیح می‌دهد.

استاندارد‌های دوگانه نه یک حادثه و موضع‌گیری مقطعی، بلکه الگوی ساختاریافته در سیاست خارجی اروپاست که منافع استراتژیک و ائتلاف‌ها را بر اصول جهان‌شمول ترجیح می‌دهد.

اروپا در دهه‌های اخیر تلاش کرده است تا خود را به‌عنوان مدافع اصلی نظم مبتنی بر قوانین، منشور سازمان ملل، حقوق بشر و حقوق بشردوستانه بین‌المللی معرفی کند؛ این ادعا به‌ویژه پس از جنگ اوکراین تقویت شد؛ با وجود این، در ۲ بحران عمده غرب آسیا یعنی جنگ غزه از اکتبر ۲۰۲۳ (مهر ۱۴۰۲) و تجاوز نظامی رژیم صهیونیستی و آمریکا به ایران در سال‌های ۲۰۲۵ و ۲۰۲۶، رفتار اروپا به‌شدت مورد انتقاد قرار گرفته و به استاندارد‌های دوگانه متهم شده است.

ماده ۲ (۴) منشور سازمان ملل استفاده از زور علیه تمامیت ارضی یا استقلال سیاسی هر دولت را مگر در موارد دفاع مشروع پس از حمله مسلحانه یا با مجوز شورای امنیت ممنوع می‌کند؛ حقوق بشردوستانه بین‌المللی یعنی کنوانسیون‌های ژنو نیز حمایت از غیرنظامیان، ممنوعیت حمله به زیرساخت‌های غیرنظامی و ممنوعیت گرسنگی‌دادن جمعیت را الزام‌آور می‌داند.

منبع  : خبرگزاری میزان

برای مشاهده کامل مطلب کلیک کنید

اشتراک‌گذاری

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *