موسیقیدانانِ بزرگ او را «متر و معیار» آوازِ ایران نامیدند؛ محمدرضا شجریان بر این گوهر مهر تأکید نهاد که: «صدای ایرج در تاریخِ آوازخوانی، متر و معیار است؛ هرکس بخواهد اوجِ حنجره را وصف کند، میگوید: صدا شبیهِ صدای ایرج.» تحریرهایِ دقیق، صلابتِ مردانه و اقتدار در دستگاههای شور و اصفهان، او را به اسطورهای بدل کرد که نسلها با آوازش نفس کشیدند.
به گزارش مجله خبری نگار،حسین خواجهامیری، همان که موسیقی ایران او را با نام جاودانهٔ «ایرج» شناخت، در ۲۱ مرداد ۱۴۰۵، پس از سالها دستوپنجه نرمکردن با رنجِ پیری و بیماری، در ۹۴ سالگی سر بر آستانِ ابدیت نهاد. خبری که سالها، چون شایعه بر لبها میچرخید، اکنون با تأیید رسمی، بر سنگینیِ ماتم نشاند. صدای ششدانگ او که روزگاری مظهرِ قدرتِ بیبدیلِ حنجرهٔ انسان بود، خاموش شد؛ امّا بازتابِ آن، در هزارتوی خاطراتِ نسلها، بیپایان میپیچد.