به گزارش مجله خبری نگار، وقتی در یک جمع فامیلی یا دوستانه نشستهاید؛ دختر نوجوانی را میبینید که پریشان است یا پسر نوجوانی که مدام پایش را تکان میدهد. شاید شما هم متوجه این مسئله شدید که نوجوان امروز، بیشتر اوقات مضطرب است. بخش بزرگی از اضطراب نوجوانان از یک جای خالی میآید: فقدان «احساس کنترل». قوانین مدرسه، انتظارات والدین در خانواده و ساختارهای حاکم بر جامعه، دیواری از محدودیت دور او کشیده است. وقتی نوجوان باور کند نه بر اوضاع، نه بر نتیجه و نه حتی بر خودش اختیاری ندارد، دنیا برایش ترسناک و بیرحم میشود. زمانی که او به این باور برسد که تسلطی بر شرایط اطرافش ندارد و دیگران همواره برای او تصمیم میگیرند، دچار درماندگی میشود؛ بیحوصلگی، مقاومت و کنارهگیری، همگی نشانههای این فروپاشی درونی هستند. اما چطور میتوان به نوجوان آموخت که در میان این دیوارها، همچنان راهی برای حرکت پیدا کند؟