سیمین موحد
اسکاندیناوی می گوید: « خوب نوشته شده » .
وقتی چنان نوشته ای در ورقه های مدرسه و دانشگاه ظاهر می شود چه اتفاقی می افتد؟ معمولا جمله ی دیگری در حاشیه ی آن، این بار به صورت منفی، نوشته می شود: « این جا کمی که از موضوع پرت شده ای » یا « از بحث خارج نشو » . کمتر معلمی هست که وقت و توجه کافی بگذارد و نوشته ای را که در چارچوب قواعد آکادمیک نمی گنجد تحسین کند. گویی ما به لحاظ آموزش رسمی، رژیم غذایی سفت وسختی داریم که می گوید: « اینجا استفاده از این همه فلفل ممنوع. »
این همه فلفل ممنوع، این همه دل و جرئت ممنوع. لطفا این همه انسانیت ممنوع. به لحاظ آکادمیک انگار ما بیشتر به نثر خشک و بی روح عاری از شخصیت و شور و حرارت تمایل داریم، شاید حتی با لحن کمی متعالی، تو گویی نوشتن چیزی است که فقط با والاترین انگیزه ها باید انجام بشود؛ همچون نوعی تقطیر عقل گرایی که قطره قطره روی صفحه فرد می چکد.