اقتصاد۲۴- موازنه قدرت در خاورمیانه وارد فاز جدید و به شدت نگرانکنندهای شده است. حملات هوایی و موشکی گسترده ایالات متحده به خاک ایران، فراتر از خطوط ساحلی جنوب رفته و زیرساختهای استراتژیک مواصلاتی در عمق کشور را هدف قرار داده است. این تنشهای بیسابقه که درست در میانه یک «پنجره ۶۰ روزه توافق» بر اساس یادداشت تفاهم اسلامآباد و پس از ماهها جنگ فرسایشی رخ میدهد، نشاندهنده تغییر ماهیت بازی میان تهران و واشنگتن است؛ چنانکه خطوط دیپلماتیک و آتشبار نظامی بهجای آنکه جایگزین یکدیگر شوند، به موازات هم پیش میروند.
نگاهی به آرایش سیاسی دو طرف نشان میدهد که هیچکدام لزوماً به دنبال بستن کامل درهای مذاکره نیستند، بلکه تلاش میکنند در آخرین فرصتهای باقیمانده، بیشترین امتیاز ممکن را روی میز چانهزنی تثبیت کنند. با این حال، بالا رفتن سقف تنشها و ورود به فاز هدف قرار دادن زیرساختهای ترانزیتی و ریلی، خطر بروز یک سوءمحاسبه راهبردی را بیش از هر زمان دیگری افزایش داده است؛ خطایی که میتواند بازیگران سوم را مستقیماً وارد معرکه کرده و شعلههای یک درگیری تمامعیار در منطقه را برافروزد.