به گزارش گروه دانشگاه خبرگزاری دانشجو از استان گلستان، سلام بر جانهای اهدا شده در لحظه قیام، سلام بر بدنهای عریان و جسمهای بی سر، سلام بر اِربا ارباهای عزیزدل مادر و آرام جان پدر وَ سلام بر تو سید و سالار شهیدان عالم و فرزندان شهیدت…
هنگامه وصل تو چه دیر سر رسید؛ کسی چه میداند که علی، حسن، علی اصغر و محمدت سالهای بی پدری را چگونه در حسرت خاک مزاری که دست کم غروب پنج شنبهها بر آن آرام بگیرند گذراندند؛ خدا میداند که همسرت چگونه جلوی چهار پسر رشیدت لب میگزید تا اشک نریزد و یا پسران برای آرام دل مادرشان درد دلهای پدر و فرزندیشان را پیش چه کسی و یا اصلا بر سر کدامین چاه بازگو کردند.
نشانهها میگویند قراری با مادر سادات داشتی که ۲۷ سال اثر میگذاشتی اما نام و نشانی از تو جایی نبود. اگر پیشتر میآمدی دانشگاه گلستان مزین به چه میشد؟ تکلیف آن عاشقانی که بیش از دو سال در این دانشگاه تو را واسطه خود و خدا قرار میدادند چه میشد؟ بله! اگر زودتر میآمدی این دانشگاه نام و نشان از توی بی نشان نمیگرفت.