حسن طاهری کارشناس علوم قرآنی در گفتوگو با میزان درباره ورود کاروان امام حسین (ع) به کربلا گفت: براساس بررسیهای تاریخی کاروان همراه با سیدالشهدا (ع) روز دوم محرم به سرزمین کربلا رسیدند. به محض ورود به این منطقه مرکب امام حسین (ع) توقف کرد و دیگر حرکت نکرد، بنابراین مرکب را عوض کردند و یکی دیگر آوردند، ولی باز هم حرکت نکرد.
وی ادامه داد: پیش از این واقعه کربلا، پیامبراسلام (ص) و امیرالمومنین (ع) مطالبی در مورد واقعه کربلا بیان کرده بودند. امام حسین (ع) بعد از اینکه با عدم حرکت مرکب مواجه شدند، سؤال کردند که نام این سرزمین چیست؟ یکی گفت قاضریه، یکی دیگر گفت نینوا و دیگری گفت کربلا، امام با شنیدن نام کربلا، گفت: خدایا به تو پناه میبرم از کرب و بلا و رو بهسوی کاروانیان کردند و فرمودند: اینجا همان سرزمینی است که ما کشته و به شهادت میرسیم و اهل بیت (ع) به اسارت میروند.
طاهری تاکید کرد: امام حسین (ع) از حر خواست تا به کاروان کربلا اجازه دهد تا از این منطقه خارج شوند، اما حر نامه عبیدالله و پیک او را به امام حسین (ع) نشان داد که در نامه از حر خواسته شده بود تا سید الشهدا (ع) را در بیابانی خشک و بدون آب و علف نگه دارند تا سایر سربازان دشمن به سپاه حر ملحق شوند. با این حال حضرت از حر خواستند تا همراه کاروان در محلی نزدیکتر به رود فرات خیمه بزنند. آنها کمی جلوتر رفتند و حر در مقابل امام حسین (ع) و کاروان ایستاد و راه را بر آنان بست بدین ترتیب آنان را از ادامه مسیر باز داشت.