بیگ بنگ: در همین لحظه که دارید این نوشته را میخوانید، گلولههایی نادیدنی و ریز دارند دیانای شما را میشکافند. این گلولهها به نام پرتوهای کیهانی شناخته میشوند ولی به هیچ وجه “پرتو” نیستند- این نام به دلیل یک سو تفاهم تاریخی به آنها داده شده است. آنها “ذره” هستند: به طور عمده از الکترون و پروتون، ولی گاهی هم چیزهایی سنگینتر مانند هستهی هلیوم یا حتی آهن تشکیل شدهاند.
انگار این دردسر بس نبود، بدتر از آن هم هست: هر چند وقت یک بار -تقریبا سالی یک بار در هر کیلومتر مربع- ذرهای با سرعتی واقعا دیوانهوار به جو بالایی زمین نفوذ میکند و با کوبیدن به یک مولکول نیتروژن یا اکسیژن، آبشاری از ذرات دوّمینِ (ثانویهی) کمانرژیتر پدید میآورد (اگرچه این ذرات دوّمین انرژی کمتری دارند، ولی همچنان مرگبارند). تنها واکنشِ درخور به هنگام روبرو شدن با ذرهای با چنین تواناییهای شگرف و نامعمولی این است: “OMG” (اوه مای گاد، اوه خدای من).