اقتصاد ۲۴-محمود جامساز، اقتصاددان، در بخشی از گفتوگو با اقتصادنیوز در پاسخ به پرسشی مبنی بر اینکه ظرفیتهای ایران در حوزه نفت و گاز چقدر میتواند به عنوان امتیازی زودبازده در مذاکرات ایران و آمریکا به کمک توافق بیاید؟، اظهار کرد: آمریکا دیگر مانند دهه ۱۹۷۰ به نفت خاورمیانه نیاز ندارد بویژه اینکه نفت ونزوئلا را هم زیر نگین خود دارد؛ در واقع این اروپا و چین هستند که به این نفت محتاجاند. پیشنهاد فروش نفت به آمریکا برای آنها جذابیتی ندارد. از سوی دیگر، آمریکا با ابزار «تعرفه» چینیها را وادار کرده تا خرید نفت از ایران را کاهش دهند که طبق گزارشها به حدود ۸۰۰ هزار بشکه در روز رسیده است.
او ادامه داد: همین مقدار نیز با تخفیفهای بسیار زیاد فروخته میشود و هزینههای لجستیکی آن سرسامآور است، به طوری که نفت را بسیار ارزان میفروشیم و پول آن هم به آسانی بازنمیگردد. حتی بانک دولتی چین از تحریمهای اروپا پیروی میکند و نمیتواند دخایر ایران را آزاد کند؛ در نتیجه به جای دلار، یوان یا کالا و اجناس به ما میدهند؛ که با همان یوان هم باید از خود آنها خرید کنیم. اقتصاد ما به وضعیتی دچار شده که پس از صدها سال به سیستم «تهاتر» بازگشتهایم و عضویت در گروههایی مثل «بریکس» و «شانگهای» نیز نمیتواند اقتصاد ما را نجات دهد. چراکه تبادلات تجاری اعضاء این دو نهاد باستثنای روسیه که در تحریم است با آمریکا بیش از مبادلات درون گروهی آنهاست.