اقتصاد۲۴- صندوقهای اهرمی طی چند سالاخیر به یکی از جذابترین و در عینحال پرریسکترین ابزارهای بازار سرمایه تبدیل شدهاند؛ ابزارهایی که در روزهای رونق، بازدهیهایی فراتر از انتظار ثبت میکنند و در روزهای رکود، بهدلیل ماهیت اهرمی و هزینههای ضمنی، بیش از سایر ابزارها تحتفشار قرار میگیرند. بررسی تراز صدور و ابطال ماهانه واحدهای این صندوقها، تصویری متفاوت از رفتار سرمایهگذاران ریسکپذیر در بستر بورس اوراقبهادار تهران ارائه میدهد؛ تصویری که گاه چند گام جلوتر از شاخصها، تغییر فازهای رفتاری بازار را نشان میدهد. مرور این دادهها نشان میدهد؛ اگرچه در مجموع، طی سه سالاخیر کفه صدور واحدهای اهرمی از ابطال آنها سنگینتر بوده، اما جریان پول در این صندوقها هرگز یکنواخت و پایدار نبودهاست. نوسانهای پیدرپی بورس، تصمیمات ناگهانی سیاستگذار و در سالجاری شوکهای سیاسی و نظامی، باعث شدهاند تا اهرمیها نیز مانند خود بازار، دورههایی از اقبال و بیاعتمادی شدید را تجربه کنند.
صندوقهای اهرمی از اواخر سال۱۴۰۱ بهتدریج جای خود را در سبد سرمایهگذاران باز کردند. در آن مقطع، با حضور تنها یک صندوق اهرمی در بازار، همزمان با رونق بورس از اسفندماه ۱۴۰۱ تا اردیبهشت ۱۴۰۲، خالص صدور واحدهای اهرمی (با کسر ابطالها) به حدود ۴هزار و ۵۰۰میلیاردتومان رسید. این استقبال، بیش از آنکه ناشی از تنوع ابزار باشد، ریشه در خوشبینی به آینده بازار و تمایل سرمایهگذاران به استفاده از اهرم برای کسب بازدهی بالاتر داشت. در تابستان و پاییز ۱۴۰۲، اگرچه شرایط عمومی بازار چندان مساعد نبود و بورس یکی از دورههای رکودی خود را سپری میکرد، اما ورود سه صندوق اهرمی جدید باعث شد تراز صدور همچنان مثبت باقیبماند.