اقتصاد۲۴- بازار مسکن تهران در سالهای اخیر با فشار دوگانه تورم عمومی و رشد بیسابقه قیمتها مواجه بوده است، بهگونهای که تأمین مسکن برای اقشار کمدرآمد، بهویژه دانشجویان و کارمندان غیربومی، به یک چالش ساختاری تبدیل شده است. حتی گزینههای پیشین اقتصادی مانند پانسیونها و اتاقهای تکنفره، که زمانی راهکاری مقرونبهصرفه برای اجاره کوتاهمدت محسوب میشدند، هماکنون تحت تأثیر افزایش شدید هزینهها قرار گرفته و دیگر پاسخگوی نیاز واقعی همه متقاضیان نیستند.
تحلیل روند بازار نشان میدهد که افزایش قیمت این واحدها صرفا ناشی از رشد عمومی قیمتها یا افزایش قیمت مصالح ساختمانی نیست، بلکه عوامل متعددی از جمله انتظارات تورمی موجران، توان پرداخت مستاجران، فرصتهای شغلی و تغییر سبک زندگی در شکلگیری این گرایش نقش داشتهاند. بهویژه، توان مالی محدود مستاجران، موجب شده است تا واحدهای بزرگ به واحدهای کوچکتر تقسیم شوند و گروهی از افراد با توان پرداخت کمتر بتوانند بهصورت مشترک از آن استفاده کنند؛ الگویی که در بسیاری از کشورهای توسعهیافته مرسوم است، اما در ایران، با توجه به ساختار فرهنگی و اقتصادی، پدیدهای نسبتا نوظهور محسوب میشود.
بررسی اجاره اتاق در تهران نشان میدهد که حتی گزینههای پیشین اقتصادی مانند پانسیونها و اتاقهای تکنفره، که زمانی راهکاری مقرونبهصرفه برای اجاره کوتاهمدت محسوب میشدند، هماکنون با رهن ۱۰۰ تا ۱۵۰ میلیون تومان و اجاره ماهانه ۱۶ تا ۲۳ میلیون تومان عرضه میشوند و بخش قابل توجهی از متقاضیان با محدودیت مالی مواجه هستند.
اختلاف قیمت میان مناطق شمالی و مرکزی تهران نیز چشمگیر است. به عنوان نمونه، در حوالی پارک ملت، اجاره یک اتاق یک نفره بدون ودیعه به ۲۵ میلیون تومان میرسد، در حالی که در مناطق مرکزی مانند میدان فردوسی، ودیعه و اجاره هر اتاق حدود ۹.۳ میلیون تومان است. در حوالی شریعتی و کریمخان، ارقام ودیعه و اجاره به ترتیب ۵ تا ۱۰.۲ میلیون و ۱۴ تا ۱۰.۲ میلیون تومان ثبت شده است.