اقتصاد۲۴-روزنامه اعتماد نوشت: البته برخی کارشناسان این حملهها را بیش از اینکه جنایت جنگی بخوانند، جنایت زیست محیطی میخوانند. جنایتی که آسیب اقتصادی آن احتمالا کمتر از آسیب انسانی آن باشد.
هنوز گزارش رسمی در این زمینه منتشر نشده است، اما کماکان نگرانی از میزان خسارتها و پیامدهای احتمالی چنین حملاتی بر صنعت نفت و تامین انرژی کشور وجود دارد، زیرا آسیبپذیری تاسیسات پالایشگاهی در درگیریهای نظامی همواره یکی از نگرانیهاست.
محمود خاقانی، کارشناس ارشد نفتی به بررسی پیامدهای حمله به انبارهای نفت، بررسی ابعاد فنی، اقتصادی و روانی این رخداد و سناریوهای احتمالی برای زیرساختهای انرژی ایران پرداخت. به گفته این کارشناس انرژی، براساس اطلاعیههای رسمی منتشر شده ازسوی شرکت پالایش و پخش فرآوردههای نفتی، حمله صورت گرفته به انبارهای نفت تهران و کرج خسارت گستردهای به زیرساختهای اصلی وارد نکرده و منابع سوختی کشور همچنان در وضعیت قابل مدیریت قرار دارند. او با یادآوری تجربه جنگ ۸ ساله ایران و عراق توضیح میدهد، در آن دوره نیز پالایشگاهها بارها هدف حملات هوایی قرار گرفتند. با این حال، به دلیل وجود نیروهای متخصص و تجهیزات مناسب، بخش زیادی از خسارتها در مدت نسبتا کوتاهی ترمیم میشد و پالایشگاهها دوباره به مدار تولید بازمیگشتند. به عنوان کسی که چندین دهه در صنعت نفت تجربه دارم و جنگ ۸ ساله و حملات رژیم بعث صدام (با پشتیبانی امریکا، شوروی سابق و اروپا) به پالایشگاههای کشور را به چشم دیدهام، واقعیت این است که دشمن به سادگی میتوانست به جای انبارهای نفت، پالایشگاههای تبریز، تهران، اراک یا سایر نقاط را هدف قرار بدهد. اما این کار را نکرد، چون میدانند اگر به پالایشگاهی حمله کنند ایران نیز متقابلا به پالایشگاههای دشمن حمله میکند.