
من یار مهربانم، دانا و خوشبیانم، گویم سخن فراوان، با آنکه بیزبانم، پندت دهم فراوان، من یار پند دانم، من دوستی هنرمند، با سود و بیزیانم، از من مباش غافل، من یار مهربانم.
شبهای طولانی سر زمستانی با همین کتابها سر میشد و اوقات فراغت بچهها با همان کتابها پر میشد اما الان دیگر این یار مهربان یاری ندارد و جایش را چیزهای دیگری پر کرده و دیگر از آن کتابخانههای کوچک خانگی خبری نیست و جای آن را گوشی تلفن همراه گرفته است.
