فعالان محیطزیست کمپین «خزر، دریای من!» را به راه انداختهاند تا آگاهی عمومی را افزایش دهند و همکاری میان پنج کشور ساحلی یعنی آذربایجان، ایران، قزاقستان، روسیه و ترکمنستان را تقویت کنند. این حرکت با هدف حفاظت از اکوسیستم خزر، بهرهبرداری پایدار از منابع و مشارکت بیشتر جوامع محلی طراحی شده است
جوان آنلاین: دریای خزر بهعنوان بزرگترین پهنه آبی محصور در خشکی جهان، طی دهههای گذشته همواره با نوسانات طبیعی سطح آب مواجه بوده است، با این حال از دهه ۸۰ روند کاهش سطح آب سرعت گرفته و در سالهای اخیر به یکی از جدیترین چالشهای زیستمحیطی منطقه تبدیل شده است. کارشناسان علت اصلی این افت را مجموعهای از عوامل شامل افزایش دما، تشدید تبخیر، کاهش ورودی رودخانه ولگا که بیش از ۸۰درصد آب خزر را تأمین میکند، برداشت بیرویه آب در حوزههای بالادست و تغییرات اقلیمی میدانند. عقبنشینی دریای خزر شاید آرام و تدریجی باشد، اما پیامدهای آن شتابان و گسترده است. روایت صیادان مازندران و هشدار مدیران بندری نشان میدهد، اگر امروز برای این پدیده چارهاندیشی نشود، فردا هزینههای اقتصادی، اجتماعی و زیستمحیطی آن چند برابر خواهد شد.
طی ۲۰ سال گذشته سطح آب دریای خزر حدود ۳۶هزار کیلومتر مربع کاهش یافته است؛ افتی که با عقبنشینی محسوس سواحل، بهویژه در شمالشرق این پهنه آبی، نگرانیهای جدی زیستمحیطی و اقتصادی برای کشورهای ساحلی ایجاد کرده است. کارشناسان هشدار میدهند که در صورت نبود اقدام هماهنگ، خزر ممکن است به سرنوشت دریاچه آرال دچار شود.
تهدید شغل صیادی
عقبنشینی تدریجی آب دریای خزر در سالهای اخیر به یکی از جدیترین چالشهای زیستمحیطی و معیشتی شمال کشور تبدیل شده است؛ پدیدهای که صیادان آن را با کاهش صید لمس میکنند، مدیران بندری با افزایش هزینههای لایروبی و ایمنی دریانوردی و کارشناسان با نگرانی از آینده اکوسیستم بزرگترین دریاچه جهان.