چهارباغ قرار بود پیادهراهی برای مکث، تماشا و گفتوگو با گذشته باشد؛ مسیری که شهروند و گردشگر در آن بیدغدغه قدم بزنند و در سایه درختان کهنسال، تاریخ اصفهان را لمس کنند
جوان آنلاین: چهارباغ قرار بود پیادهراهی برای مکث، تماشا و گفتوگو با گذشته باشد؛ مسیری که شهروند و گردشگر در آن بیدغدغه قدم بزنند و در سایه درختان کهنسال، تاریخ اصفهان را لمس کنند، اما امروز این خیابان تاریخی بیش از آنکه گذر فرهنگ باشد، صحنه بیقانونی است؛ دوچرخهها و اسکوترهایی که با سرعت از میان جمعیت عبور میکنند، اسکیتبازانی که آرامش را قربانی نمایش میکنند و فضایی که امنیت و لذت قدمزدن را از عابران گرفته است. در این میان، صدای معماری خاموش مانده و خاطره فرهنگی چهارباغ، زیر هیاهوی بینظمی رنگباخته است.
چهارباغ اصفهان، گذری که روزگاری تماشاخانه آرام تاریخ، فرهنگ و معماری بود، امروز در هیاهوی چرخها و بلندگوها نفس میکشد؛ جایی که آرامش از آن رخت بربسته و هویت فرهنگیاش به حاشیه رانده شده است. غلبه فعالیتهای تجاری و خوراکی، همراه با بلندگوهای پر صدا، چهارباغ را از هویت فرهنگیاش دورتر کرده است. جایی که بهجای کتاب، هنر و سکوت شهری، تبلیغ و موسیقی بلند بر فضا حکم میراند. این گذر تاریخی که میتوانست نماد نظم و همزیستی شهری باشد، امروز بیشتر به میدانی شلوغ شباهت دارد تا قلب فرهنگی اصفهان. بازگشت چهارباغ به اصالت خود، نیازمند مدیریت جدی، تفکیک مسیرها، کنترل صدا و فرهنگسازی است، چراکه چهارباغ اگر فرهنگ را از دست بدهد، تنها نامی تاریخی خواهد بود بر خیابانی پرهیاهو، نه تجربهای ماندگار از روح اصفهان.
نبود سیاستگذاری یکپارچه
سیروس خوراسگانی مدیر گذر فرهنگی چهارباغ عباسی اصفهان با اشاره به جایگاه ویژه این محور تاریخی در شکلگیری هویت شهری اصفهان میگوید: «گذر فرهنگی چهارباغ بهعنوان یکی از مهمترین و شاخصترین محورهای تاریخی و هویتی شهر، در سالهای اخیر شاهد اقداماتی مثبت در راستای بازگرداندن حیات فرهنگی به این گذر بوده است.»