آزمایشهای این تیم نشان داد، همان بخشی از پروتئین آلفا سینوکلئین که به وزیکولها متصل میشود، با ماشینهای سلولی به نام ساختارهای “P-body” که به تنظیم بیان ژن از طریق RNA پیامرسان (mRNA) کمک میکند، نیز متصل میشود.
دلیل اینکه آلفا سینوکلئین در تحقیقات بیماری پارکینسون مورد توجه قرار میگیرد این است که این پروتئین توانایی تا شدن اشتباه و تجمع در تودههای سمی را دارد که باعث آسیب به سلولهای مهم مغز میشود.
درمانهای تجربی طراحی شده برای هدف قرار دادن این نوع اختلال عملکرد پروتئین، پتانسیل هیجان انگیزی مانند پپتیدهای مهندسی شده و ترکیبات مشتق شده از کوسهها را نشان داده اند.