اقتصاد۲۴- تعطیلی کمسابقه بازار سهام در پی تشدید درگیریهای نظامی، اکنون سیاستگذاران بورس را در برابر یکی از پیچیدهترین مقاطع تصمیمگیری قرار داده است؛ جایی که بازگشایی بازار، نه صرفا یک اقدام اجرایی، بلکه آزمونی برای مدیریت همزمان ریسک، نقدشوندگی و انتظارات محسوب میشود. توقف معاملات اگرچه از بروز هیجانهای مخرب و سقوطهای غیرمنطقی جلوگیری کرد، اما در سوی دیگر، قفل شدن سرمایهها و افزایش نیاز به نقدینگی را به چالشی جدی برای سرمایهگذاران تبدیل ساخت. در این میان، تداوم فعالیت صندوقهای درآمد ثابت و مبتنی بر طلا، تا حدی مسیر جابهجایی سرمایه را حفظ کرد و تصویر روشنی از ترجیحات ریسکگریز فعالان اقتصادی ارائه داد. اکنون، در شرایطی که ابهامات عملیاتی و سودآوری شرکتها همچنان پابرجاست، نحوه و زمان بازگشایی بازار به یکی از حساسترین متغیرهای اثرگذار بر اعتماد عمومی و ثبات مالی بدل شده است.
ششم اسفندماه ۱۴۰۴ را میتوان بهعنوان آخرین روز عادی معاملات بازار سهام پیش از ورود اقتصاد به یک وضعیت بحرانی تلقی کرد؛ از نهم اسفند ماه و با آغاز تهاجم ائتلاف آمریکایی- صهیونی به ایران معاملات بازار سهام به حالت توقف درآمد و عملا یکی از مهمترین بسترهای دادوستد داراییهای مالی در کشور برای مدتی نامعلوم از دسترس خارج شد. در این میان، اگرچه معاملات سهام، حقتقدم و صندوقهای سهامی متوقف شدند، اما بخشی از ابزارهای مالی همچون صندوقهای مبتنی بر طلا، نقره، زعفران و همچنین صندوقهای درآمد ثابت به فعالیت خود ادامه دادند تا حداقلی از امکان نقدشوندگی و جابهجایی سرمایه برای فعالان اقتصادی حفظ شود. با در نظر گرفتن تمامی جوانب، تعطیلی بازار سهام در این بازه زمانی، تصمیمی دو وجهی، اما در مجموع قابل دفاع به نظر میرسد. از یک سو، این اقدام منجر به قفل شدن بخش قابلتوجهی از سرمایههای خرد در بازار سهام شد و یکی از مهمترین مزیتهای این بازار یعنی نقدشوندگی را به شدت تحتالشعاع قرار داد.