منافقین در فضای زندان، باز هم انسجام خودشان را داشتند! نه تنها رابطه تشکیلاتی داشتند، بلکه تشکیلات جدیدی هم درون زندان به وجود آورده بودند! از راههایی که میتوانستند، از بیرون اطلاعات کسب میکردند. جو زندان در دستشان بود و لذا توطئهای جدید در کار بود. اینطور نبود که آنها فقط بخواهند ایام حبسشان را بگذرانند. اگر قاطعیت حضرت امام نبود ما اصلاً این امنیت را نداشتیم
جوان آنلاین: در روزهایی که بر ما گذشت، روحانی مجاهد حجتالاسلام والمسلمین حسینعلی نیری، روی از جهان برگرفت و رهسپار ابدیت شد. او بر دستگاه قضایی نظام اسلامی حقوق فراوان دارد که بیتردید تاریخ آنها را به تبیین خواهد نشست. آنچه در پی میآید شمهای از خاطرات اوست که مورد بازخوانی تحلیلی قرار گرفتهاند؛ روحش شاد و یادش گرامی باد.
درنگی در ادوار گوناگون حیات
در آغاز مقال، درنگی بر ادوار گوناگون حیات قضایی زندهیاد حجتالاسلاموالمسلمین حسینعلی نیری بهنگام مینماید. چه وجود این مقدمه باعث میشود که دیگر بخشهای این نوشتار به سهولت فهم شود. بر تارنمای مرکز اسناد انقلاب اسلامی تک نگاشتهای وجود دارد که مقصود او را برآورده میسازد:
«حجتالاسلام والمسلمین حسینعلی نیری یکی از شخصیتهای برجسته و تأثیرگذار در تاریخ قضایی جمهوری اسلامی ایران بود که در طول دوران خدمت خود در سمتهای مختلف، نقش قابل توجهی در تحولات حقوقی و قضایی کشور ایفا کرد. وی در تاریخ ۱۴فروردین ۱۴۰۴درگذشت، اما میراث گسترده و تأثیرات عمیق او در عرصههای مختلف قضایی، دینی و اجتماعی، همچنان باقی خواهد ماند. وی در سال ۱۳۳۵، در یکی از شهرهای استان گیلان به دنیا آمد. از سنین جوانی به تحصیل در حوزه علمیه قم پرداخت و در آنجا از شاگردان نزدیک آیتالله محمد محمدیگیلانی بود. پس از آغاز مبارزات نهضت اسلامی، نیری به عنوان یکی از طلاب مدرسه حقانی وارد جریانهای انقلابی شد و با برقراری نظام اسلامی، تصمیم گرفت تا در دستگاه قضایی کشور مشغول به خدمت شود. در سال ۱۳۵۹ و با توصیه شهید آیتالله بهشتی رئیس وقت شورای عالی قضایی نیری وارد دستگاه قضایی شد. از آن زمان وی بهعنوان حاکم شرع در زندان اوین – که ویژه زندانیان سیاسی بود- منصوب شد و در پی تحولات انقلابی آن زمان، نقش مهمی در تصمیمگیریهای قضایی ایفا کرد. همچنین شایسته ذکر است که نیری در دوران فعالیتهای قضاییاش با آیتالله محمدیگیلانی ارتباط نزدیکی داشت. یکی از سمتهای مهم او ریاست دادگاههای ویژه اصل ۴۹بود که به پروندههای مربوط به اموال عمومی و منابع ملی رسیدگی میکرد. این دادگاهها بهویژه در دوران پس از پیروزی انقلاب اسلامی اهمیت زیادی پیدا کرده و نقش مهمی در مبارزه با فساد و سلب اموال غیرمجاز ایفا کردند. نیری در این سمت با نظارت و دقت، رسیدگی به پروندههای مختلف در زمینههای اقتصادی و اجتماعی را رهبری و تصمیمات مهمی در این زمینه اتخاذ میکرد. یکی دیگر از سمتهای برجسته وی ریاست دادگاه عالی انتظامی قضات بود که مسئولیت رسیدگی به تخلفات قضات در دستگاه قضایی جمهوری اسلامی ایران را بر عهده داشت. نیری از سال ۱۳۹۲ تا ۱۴۰۱، در این سمت خدمت کرد. در دوران ریاست او دادگاه عالی انتظامی قضات، بهطور مستمر به تقویت معیارهای اخلاقی و قانونی در دستگاه قضایی پرداخت و در تلاش بود تا کیفیت عملکرد قضات را بهبود ببخشد. در سال ۱۴۰۱، حجتالاسلام والمسلمین حسینعلی نیری با حکم حجتالاسلام والمسلمین محسنی اژهای رئیس قوهقضائیه بهعنوان مشاور عالی رئیس قوهقضائیه منصوب شد. این انتصاب نشاندهنده اعتماد بالای مقامات قضایی به نیری و توانمندیهای او در عرصه مشاوره و هدایت تصمیمگیریهای قضایی بود. در این سمت وی بهعنوان مشاور، تجربیات گسترده خود را در امور مختلف قضایی نظارتی و اصلاحات سیستم قضایی کشور به مقامات عالی قضایی ارائه میکرد. حسینعلی نیری در دوران فعالیتهای قضاییاش، همواره یکی از چهرههای تأثیرگذار و پرنفوذ در عرصه حقوقی ایران به شمار میرفت. از آنجا که وی در سمتهای حساس و مهمی، چون ریاست دادگاههای ویژه اصل ۴۹، ریاست دادگاه عالی انتظامی قضات، معاونت دیوان عالی کشور و مشاوره عالی رئیس قوهقضائیه حضور داشت، نام وی همواره در تاریخ قضایی ایران باقی خواهد ماند. وی همچنین نقش عمدهای در تشکیل و اجرای تصمیمات قضایی در دورانهای بحرانی ایفا کرد. همینطور تصمیمات وی در دادگاههای ویژه اصل ۴۹و دادگاه عالی انتظامی قضات نیز همچنان در تاریخ حقوقی ایران قابل تأمل است. نیری در طول زندگیاش، همواره در تلاش بود تا اصول عدالت و قانون را در دستگاه قضایی ایران تحقق بخشد. فقدان او برای دستگاه قضایی کشور، خلأ بزرگی را به وجود آورد، اما میراث و تأثیرات وی همچنان در ادامه فرآیندهای قضایی و حقوقی ایران زنده خواهد ماند….»