شهریور هر سال مخصوصاً روزهای پایانی تابستانِ داغ و ایام تعطیلات، هوای شهر پر میشود از بوی لوازمالتحریر نو، لباسهای فرم اتوکرده و دیوارهای تازه رنگشده مدارس و دانشگاه ها و مراکز آموزشی. اما در کنار این تصویر نوستالژیک، یک واقعیت هم وج…
به گزارش پایگاه خبری تحلیلی اندیشه معاصر، علی علیزاده– تحریریه اندیشه معاصر– هر سال با نزدیکشدن به آغاز مهر، جامعه ایران با یک دوگانگی آشکار روبهرو میشود. از یکسو، تصویر تبلیغ پرزرق و برق «شور بازگشت به مدرسه» در ویترینها و رسانهها و از سوی دیگر آه عمیق خانوادههایی که زیر بار هزینههای سرسامآور لوازمالتحریر، پوشاک و شهریه مدارس کمر خم می کنند. به این معادله، فشار روانی پس از جنگ و تحصیلی دانشآموزان را هم بیافزایید تا روشن شود چرا «بوی مدرسه» برای بسیاری از خانوادهها چندان خوشایند نیست.