
اقتصاد۲۴-طبق آمار و اطلاعات منتشرشده در سامانه کدال ایرانخودرو، سایپا و پارسخودرو از ابتدای امسال تا انتهای بهمنماه ۷۳۵هزار و ۳۳۴دستگاه خودروی سواری تولید کردهاند. این در شرایطی است که این رقم در مدت مشابه سالگذشته به ۸۰۹هزار و ۹۶۸ دستگاه میرسید، بنابراین تولید خودروی سواری توسط خودروسازان در بازه زمانی مذکور افت ۷۴هزار و ۶۳۴ دستگاهی و ۹.۲درصدی داشتهاست.
بر این اساس میتوان گفت؛ این سه خودروساز از ابتدای امسال تا انتهای بهمن، هر ماه بهطور میانگین ۶۶هزارو ۸۴۸ دستگاه خودروی سواری تولید کردهاند. اگر همین میزان تولید در اسفندماه نیز ثبت شود، مجموع تولید این خودروسازان طی سال۱۴۰۴ به ۸۰۲هزار و ۱۸۲ دستگاه میرسد که فاصله زیادی تا برنامههای اعلامی سیاستگذاران دارد. طبق اهداف اعلامی وزارت صمت برای سالجاری سه خودروساز بزرگ کشور تا انتهای سالجاری باید یکمیلیون دستگاه خودرو سواری تولید کنند، بنابراین در هر ماه باید بهطور میانگین ۸۳هزار و ۳۳۳ دستگاه تولید داشتهباشند. اگر اوضاع تولید به همین منوال پیشمیرفت، در پایان ۱۱ماه تولید این خودروسازان باید به ۹۱۶هزار و ۶۶۳ دستگاه میرسید، بنابراین تولید خودرو در پایان ۱۱ماه ۱۸۱هزار و ۳۲۹ دستگاه معادل ۱۹.۸درصد از برنامه اعلامی عقب است.
اما دلایل مختلفی روی افت تولید خودروسازان و عقبماندن از برنامه تولید موثر بودهاست. اولین دلیلی که میتوان به آن اشاره کرد وضعیت سیاسی و اقتصاد کلان کشور طی این ۱۱ماه است. طی این مدت کشور درگیر یک جنگ و یک دوره از اعتراضات شد که منجر به قطع اینترنت و رشد نرخ ارز شد و عملا ارتباطات خارجی برای تامین مواد اولیه و قطعات را با مشکل مواجه کرد. علاوهبر این طی این مدت تورم عمومی با سرعت بالایی روبهرشد بوده و ارزش پول ملی نیز با سقوط همراه بودهاست. این موضوع نیاز به نقدینگی در خودروسازیها را افزایش داد که البته بهدلیل چالشهای مربوط به قیمتگذاری، تامین این نقدینگی کار سختی بودهاست. موضوع قیمتگذاری خودروهای تولیدی این شرکتها نیز طی سالجاری چالشهای زیادی را ایجاد کرد. از خردادماه امسال یکی از طولانیترین تنشها بین خودروسازان و سیاستگذاران حول موضوع قیمتگذاری آغاز شد و تا مهرماه ادامه داشت. این موضوع بهشدت فضای نااطمینانی را در صنعت خودرو افزایش داد و حتی چندبار صحبت از توقف خطتولید به میان آمد. در نهایت در مهرماه امسال سیاستگذاران زیربار خواسته خودروساز رفتند و این چالش به پایان رسید. اما موضوع موثر دیگر را میتوان بلاتکلیفی در واگذاری سایپا دانست. بعد از انتقال مدیریت ایرانخودرو به بخشخصوصی در بهمنماه سالگذشته انتظار برای واگذاری سایپا نیز بالا گرفت، اما در تمام این مدت دومین خودروساز بزرگ کشور تنها درگیر بلاتکلیفی بود. مدیران حاضر نمیدانستند که تا چه زمانی روی کار خواهند بود و اساسا آینده این شرکت به چه سمتی حرکت میکند. این بلاتکلیفی کار را برای این خودروساز و زیرمجموعه آن یعنی پارسخودرو سخت کرده است.
