سود بیمه معلمان در جیب مؤسسات آموزشی

عمده معلمان مدارس غیردولتی، سال‌هاست با ناامیدی، پای تخته ایستاده و درس داده‌اند. آنها که دستمزدشان بسیار کم است باید با همین رقم دریافتی از عهده اجاره‌خانه و دیگر هزینه‌های زندگی برآیند و با بی‌ثباتی شغلی و بی‌عدالتی هم دست و پنجه نرم کنند.

عمده معلمان مدارس غیردولتی، سال‌هاست با ناامیدی، پای تخته ایستاده و درس داده‌اند. آنها که دستمزدشان بسیار کم است باید با همین رقم دریافتی از عهده اجاره‌خانه و دیگر هزینه‌های زندگی برآیند و با بی‌ثباتی شغلی و بی‌عدالتی هم دست و پنجه نرم کنند.

جوان آنلاین: بیمه کامل (۳۰ روزه) معلمان مدارس غیردولتی، در نگاه اول اتفاقی خوشحال‌کننده بود؛ هم برای جامعه‌ای که سال‌هاست در انتظار عدالت آموزشی است و هم برای معلمانی که برای رسیدن به ابتدایی‌ترین حقوق خود، فریاد زده و پاسخی نگرفته‌اند. اما این خوشحالی، چندان دوام نیاورد، چراکه خیلی زود مشخص شد برخی مؤسسات آموزشی (شاید نه همه)، هزینه این بیمه را از جیب دیگران تأمین می‌کنند؛ بخشی را از خانواده‌ها، با افزایش شهریه و بخشی را از خود معلمان، با کسر از حقوقشان. 

رئیس سازمان مدارس غیردولتی چندی پیش در گفت‌و‌گو با «جوان»، درباره هزینه اجرای مصوبه «۳۰ ساعته‌شدن ساعت تدریس معلمان» صراحتاً گفت: «مدارس غیردولتی مشارکتی هستند؛ یعنی خانواده‌ها در تأمین هزینه‌ها نقش دارند.» همین مفهوم «مشارکتی» حالا به دستاویزی برای انتقال بار مالی به خانواده‌ها تبدیل شده‌است! اما این تمام ماجرا نیست. برخی مدارس حتی پا را فراتر گذاشته‌اند و به معلمان اعلام کرده‌اند که سهم بیمه از حقوق خود آنها کسر خواهد شد؛ یعنی همان هزینه‌ای که قانوناً باید برعهده کارفرما باشد، حالا به دوش معلمی افتاده که پیش از این نیز از حقوق مکفی، بی‌بهره بوده‌است. 

سوءاستفاده با حقوق ناچیز

عمده معلمان مدارس غیردولتی، سال‌هاست با ناامیدی، پای تخته ایستاده و درس داده‌اند. آنها که دستمزدشان بسیار کم است باید با همین رقم دریافتی از عهده اجاره‌خانه و دیگر هزینه‌های زندگی برآیند و با بی‌ثباتی شغلی و بی‌عدالتی هم دست و پنجه نرم کنند. تعدادی از آنها، با وجود سابقه بالا، همچنان درگیر ابتدایی‌ترین حقوق صنفی‌شان هستند. خانم محمدی با سابقه بیش از ۱۰ سال تدریس در گفت‌و‌گو با «جوان»، روایت تلخی را بیان می‌کند: «متأسفانه به دلیل نبود شغل مناسب، از ما سوءاستفاده می‌شود. مجبوریم با حقوقی بین ۵ تا ۷ میلیون تومان تدریس کنیم، آن هم بدون هیچ حقوقی در ایام تعطیل. این در حالی است که اجاره خانه و هزینه‌های زندگی کمرمان را شکسته‌است. ما هر سال با این امید ادامه می‌دهیم که شاید آموزش‌وپرورش یا سازمان مدارس غیردولتی وجدانش به درد بیاید و وضعیت‌مان را سامان دهد، اما انگار نه گوش شنوایی هست، نه اراده‌ای برای اصلاح.»

منبع  : جوان آنلاین

برای مشاهده متن کامل خبر کلیک کنید

اشتراک‌گذاری

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *