در دنیا بعضی کلمهها میمیرند، حذفمیشوند، تغییر شکل میدهند؛ حالا یا شکلشان عوض میشود یا معنایشان و یا به قول احسان رضایی در«کتابخوارها»، «به صورت مداوم از معنا تهی میشوند» گاهی هر چه میبینیم و هر چه میشنویم از شور و شکوه خالی میشود.
دنیای مجازی دارد همراه ما همه چیز را، حتی کلمهها را پیر میکند؛ با شتابی جنونآسا. نورها کور میشوند، عشقها از تب و تاب میافتند، شادیها رنگ میبازند، اندوه اما تازه میماند! زندگیها دور میشوند مرگ اما همان مرگ است! با این همه شگفت، اینکه کتابها هنوز زندهاند همانقدر زنده که بودند.