لائوتارو مثل رستورانداری است که خودش پیشخدمت میشود، بعد وارد آشپزخانه میرود و غذایی در سطح ستاره میشلن آماده میکند. او نقطه اتکای کیوو است…
به گزارش خبرورزشی، لائوتارو هر روز بیش از پیش به یک رهبر بدل میشود. ستاره آرژانتینی دریافته که این تورنمنت در آمریکا فرصتی است طلایی؛ فرصتی برای پاک کردن خاطره تلخ فینال پاریسنژرمن و بنا نهادن پایههای فصل آینده.
چه کسی میداند او این روزها چند بار در ذهنش به ۱۸ ژوئن ۲۰۱۷ بازگشته؟ ورزشگاه مونیومنتال، گلی که شاید خوششانسترین گل زندگیاش بود، اما چه اهمیتی دارد؟ آن گل برایش پیروزی در الکلاسیکوی آرژانتین برابر ریورپلاته را به ارمغان آورد. حالا، هشت سال بعد، باز هم ماه ژوئن است، باز هم ریور مقابلش ایستاده، و باز هم همان شادی گل با تقلید گاو. اما اگر دقیقتر نگاه کنید، همهچیز فرق کرده. پسری که روزی آرژانتین را شگفتزده کرد، حالا یکی از ستونهای تیم ملی است. بازیکنی که هرجا اینتر با کابوسی روبهرو میشود، آرامش را بازمیگرداند.