والدگری، بیش از آنکه دانشی دربارهی تربیت کودک باشد، سفری است به اعماق روان خودِ والد. تا زمانی که ما زخمهای دوران کودکی خود را نشناسیم، ناخواسته آنها را به فرزندانمان منتقل میکنیم. اما خبر خوب این است که آگاهی، نقطهی آغاز رهایی است…
به گزارش پایگاه خبری تحلیلی اندیشه معاصر، دکتر پریسا کربلایی حسنی در مصاحبه با خبرنگار اندیشه معاصر درباره اینکه کودک درونِ آسیبدیدهی والدین چگونه بر تربیت فرزندان اثر میگذارد؟ گفت: هر انسان، در اعماق روان خویش، بخشی از وجود را با خود حمل میکند که ریشه در تجربههای کودکیاش دارد؛ بخشی که از آن با عنوان «کودک درون» یاد میشود. این بخش، نهتنها یادگار دوران ابتدایی زندگی ماست، بلکه بهنوعی شالودهی هیجانی و رفتاری شخصیت ما در بزرگسالی را نیز تشکیل میدهد. در واقع، ما والدینی نیستیم که تنها بر اساس دانش و نیتِ امروز تصمیم میگیریم؛ بلکه اغلب، بهصورت ناآگاهانه، با زخمهایی که از گذشته در وجودمان باقی مانده، واکنش نشان میدهیم.