اقتصاد۲۴- مصرف بنزین در ایران فقط یک مسئله فنی یا حمل و نقلی نیست. بلکه یک مسئله اقتصادی و حکمرانی انرژی است. وقتی دولت بنزین را با نرخ یارانهای در اختیار بخشی از ناوگان قرار میدهد. هدف آن حمایت از خدمت عمومی و کاهش هزینه جابه جایی مردم است؛ بنابراین اگر سوختی که به نام تاکسی اختصاص پیدا میکند در خدمت حمل مسافر مصرف نشود. در واقع بخشی از یارانه انرژی از مسیر اصلی خود منحرف شده است.
آرمان کیانی، پژوهشگر اقتصاد انرژی در یادداشتی نوشت: به عنوان یک کارشناس حوزه انرژی معتقدم مسئله سهمیه سوخت تاکسیها باید از زاویه بهره وری و عدالت بررسی شود. امروز دیگر نمیتوان صرف داشتن پلاک یا مجوز تاکسی را مبنای دریافت سهمیه کامل سوخت دانست. ممکن است برخی خودروها عنوان تاکسی داشته باشند، اما فعالیت منظم نداشته باشند. در مقابل رانندگانی وجود دارند که روزانه ساعتهای طولانی در شهر کار میکنند و بخش مهمی از حمل و نقل عمومی را پوشش میدهند. تخصیص یکسان سوخت به این دو گروه نه اقتصادی است و نه عادلانه.
راهکار منطقی آن است که سهمیه بنزین تاکسیها به پیمایش واقعی و خدمت ثبت شده متصل شود. این کار با استفاده از جی پی اس و تاکسی متر هوشمند قابل انجام است. جی پی اس نشان میدهد خودرو چه میزان حرکت کرده و در چه محدودهای فعال بوده است. تاکسی متر نیز مشخص میکند این حرکت تا چه اندازه به جابه جایی مسافر مربوط بوده است. وقتی این دو داده با اطلاعات کارت سوخت و سامانه تاکسیرانی تطبیق داده شود. میتوان تصویر نسبتا دقیقی از فعالیت واقعی هر تاکسی به دست آورد.