۲۳ مرداد ۱۴۰۵ – ۱۶:۲۰
به گزارش پایگاه فکر و فرهنگ مبلغ، گاهی آدم، اهل نماز است، دعا میخواند، قرآن میخواند و حتی برای دیگران از خدا سخن میگوید؛ اما خودش درونش پر از اضطراب، دلخوری و ترس است. پس چرا دینداری همیشه به آرامش منتهی نمیشود؟ شاید مشکل در «کمبود عبادت» نباشد؛ در این باشد که دین هنوز از زبان به قلب و از ظاهر به سبک زندگی نرسیده است.
بنابر روایت ابنا، پژوهشگر دینی حجت الاسلام و المسلمین محمد حسین امین، به این پرسش پرداخته است که چرا برخی انسانها با وجود دینداری و انجام عبادتهای مختلف، همچنان آرامش عمیق قلبی را تجربه نمیکنند.
دینداری همیشه مساوی با آرامش نیست