در کوچههای کمبرخوردار، در خانههای خاموشی که سالها سهمی از امکانات نداشتند، در محلههایی که زخم آسیبهای اجتماعی بر چهرهشان مانده بود
جوان آنلاین: در کوچههای کمبرخوردار، در خانههای خاموشی که سالها سهمی از امکانات نداشتند، در محلههایی که زخم آسیبهای اجتماعی بر چهرهشان مانده بود و در روزهایی که صدای جنگ و اضطراب، زندگی مردم را به چالش میکشید، روحانیون و طلاب بار دیگر به همان جایگاهی بازگشتند که انقلاب از آنان میشناخت. میان مردم، در متن میدان و در کنار رنجهای واقعی جامعه، میشود ردپای خدمات آنها را دید. در طول عمر پربرکت انقلاب اسلامی، این قشر نه فقط بر منبر که در متن عمل، در کارهای انقلابی و جهادی حضوری مداوم داشتهاند. از تشکیل گروههای جهادی برای محرومیتزدایی و تربیت نوجوانان تا حضور برای خدمت به سیلزدگان، کرونا، بازسازی خانهها و رسیدگی به خانوادههای آسیبدیده. این اقدامات در جنگهای اخیر از جمله جنگ ۱۲ روزه و جنگ رمضان نیز چهرهای روشنتر یافت. آنجا که روحانیون با لباس طلبگی در کنار مردم ایستادند، به دل مناطق آسیبدیده رفتند، در آواربرداری و امدادرسانی مشارکت کردند، وسایل مردم را از زیر آوار بیرون کشیدند و نشان دادند روحانیت، اگر از جنس مردم باشد، در روز خطر بیش از هر زمان دیگری دیده میشود.
صبح در محلههای کمبرخوردار همیشه زودتر آغاز میشود. جایی که دیوارهای فرسوده، کوچههای باریک و خانههای خسته، سالهاست بار محرومیت را بر دوش میکشند. در چنین مناطقی، کار جهادی فقط یک فعالیت مناسبتی نیست، بلکه شکلی از حضور است که باید دیده شود، لمس شود و اثرش در زندگی مردم بماند. در همین بستر است که نقش طلاب و روحانیون در سالهای پس از انقلاب اسلامی برجسته شده است. قشری که در بزنگاههای دشوار از میدانهای فرهنگی و تربیتی گرفته تا امدادرسانی و بازسازی، سهم مهمی در حرکتهای انقلابی و جهادی بر عهده داشتهاند. حجتالاسلام والمسلمین غفار رئیسی، مسئول گروه جهادی «مجاهدان بصیر»، روحانی فعال فرهنگی و اجتماعی در استان چهارمحال و بختیاری است که بیشتر با نام «شیخ غفار» شناخته میشود. او از جمله چهرههایی است که کار جهادی را در سختترین جغرافیاها دنبال کرده و سالها دامنه فعالیت خود را به محلهها و مناطقی برده که هم آسیبپذیر بودهاند و هم در معرض ناهنجاریهای اجتماعی. حجتالاسلام رئیسی در تبیین نگاه خود به این مسیر میگوید: «رسالت طلبه فقط سخن گفتن نیست. طلبه مبعوث باید اهل کار و جهاد باشد و هر جا باری روی زمین مانده، برای برداشتن آن حاضر شود. روحانی اگر بخواهد وظیفهاش را ادا کند، باید گرهگشای کار مردم باشد و خود را از جنس آنان بداند.»
جهاد از دل یک محله آغاز شد
بعضی حرکتها از یک ایده بزرگ شروع نمیشوند، بلکه از دیدن یک کمبود آغاز میشوند از مواجهه نزدیک با زندگی مردمی که در حاشیه ماندهاند. غرب شهرکرد، با همه کمبودها و ظرفیتهایش، یکی از همین نقطههای آغاز است. جایی که گروه جهادی «مجاهدان بصیر» شکل گرفت و فعالیتش را بیش از هر چیز بر نوجوانان، جوانان و خانوادههای مناطق کمتر برخوردار متمرکز کرد. این گروه در سالهای فعالیت خود، فقط به برنامههای مناسبتی بسنده نکرد. حضور در بحرانهایی، چون سیل روستای بارده و دوران کرونا، بخشی از تجربههای مستمر آن بود. اما آنچه این گروه را در حافظه محلی متمایز کرد، ورود به نیازهای ملموس مردم بود. همان نیازهای ساده، اما تعیینکنندهای که نبودشان زندگی روزمره خانوادهها را مختل میکند. بخاری، آبگرمکن، یخچال، تلویزیون و دیگر وسایل ضروری برای بسیاری از خانوادههای یک محله، نه کالای رفاهی که حداقل امکان زیستن بود.