صاحبنظران اقتصاد مسکن نسبت به اینکه «بازار زمین و ملک مسکونی واکنش سریع و هیجانی به اقتصاد پساتحریم از خود نشان نمیدهد» اجماع نظر دارند اما معتقدند: تحولات عمده در ۴ متغیر بیرونی بازار مسکن شامل درآمد نفتی، حجم نقدینگی، رشد اقتصادی و آرایش جدید بازارهای رقیب، به تدریج از یکسو روند کاهش قیمت اسمی آپارتمان را متوقف میکند و از سوی دیگر باعث شکلگیری موج سرمایهگذاری در خرید ملک میشود. در قالب این چشمانداز کارشناسی، چون که زمینهای برای پایین رفتن سطح فعلی قیمت مسکن وجود ندارد و در عین حال، پالسهای موجود، علامتی درباره صعود تند قیمت نمیدهند، تقاضای مصرفی تا قبل از ورود تقاضای سرمایهای میتواند از جو پایدار بازار مسکن به نفع خود بهرهبرداری کند.
براین اساس با توجه به اینکه فعلا قویترین متغیر خارجی موثر بر این بازار «تورم» است، انتظار میرود قیمت مسکن در کوتاهمدت از ثبات نسبی- افت و خیزهای خفیف ماهانه- برخوردار باشد و در میانمدت، سطح منحنی نرخ رشد قیمت، با شیب ملایم به تورم عمومی نزدیک شود.