
اقتصاد۲۴- در هیاهوی کلانشهر تهران، جایی که هر متر فضا ارزش طلا پیدا کرده، زندگی در واحدهای ۲۰ تا ۳۰ متری برای برخی شهروندان به ناگزیر تبدیل شده است؛ شبهخانههایی با حمام و سرویس مشترک، حریم خصوصی محدود و اجارههای سنگین که ساکنانشان زیر فشار همزمان مشکلات اقتصادی، اجتماعی و روانی روزگار میگذرانند خانه که نه لانهای کوچک تا بتوان شبها وقتی خسته و کوفته از سرکار برمیگردی برایت سرپناهی باشد بلکه چند ساعتی را در آن آرامش بگیری و بخوابی. اما کدام خواب و کدام آرامش؟ مگر میشود در خانهای که بیشتر شبیه قفس پرنده است زندگی کرد، اما چارهای نیست با این اجارههای سنگین مگر میشود خانهای دلخواه و باب دل تهیه کرد؟
تهران شده شهر قومیتهای مختلف که از هر شهر و روستا و دیاری آمدهاند و هر کدام به دنبال تحقق رویاها و آرزوها و خواستههایشان و شاید رسیدن به زندگی لاکچری و آنچنانی، اما افسوس و صد افسوس که باید شبانه روز کار کنند وکار کنند و بیشترین میزان دستمزدشان که حاصل کار و زحمت بی وقفه است را دو دستی به صاحبخانه بدهند.
