آذربایجانغربی، این روزها از یک تغییر نگاه حرف میزند. از اینکه صرفهجویی، نشانه محرومیت نیست، نشانه بلوغ اجتماعی است. از اینکه مدیریت مصرف، کاهش رفاه نیست، تضمین رفاه پایدار است؛ و از اینکه همان مردمی که دیروز در میدان دفاع از انقلاب ایستاده بودند، امروز نیز در سنگری تازه، برای حفظ زیرساختهای زندگی و آینده فرزندانشان ایستادهاند
جوان آنلاین: جهاد مردمی برای صرفهجویی آغاز شده است. جهادی که اینبار نه در خاکریزهای آتش که در خانهها، مزارع، کارگاهها، ادارهها و کوچههای شهر جریان دارد. پس از روزهای پرالتهاب جنگ ۱۲روزه و جنگ رمضان، اکنون همهچیز بوی حضور دوباره در میدان بازسازی میدهد. گویی همه ایران، بار دیگر به جهادگرانی تبدیل شدهاند که میخواهند از دل سختی، کشور را از نو بسازند. در این میان، آذربایجانغربی نیز با تکیه بر همان روحیه دیرپای ایستادگی و همدلی، در پی ضرورت مدیریت مصرف انرژی، بهویژه برق، اجرای طرحهای «قرار همدلی» و «مهتاب» را در دستور کار قرار داده تا کاهش مصرف، صیانت از منابع و پایداری شبکه برق به یک مسئولیت عمومی و مردمی بدل شود.
در آذربایجانغربی، صرفهجویی از یک توصیه اقتصادی یا اداری به یک رفتار اجتماعی تبدیل شده است؛ یک زبان مشترک و حتی شکلی از دفاع به خود گرفته است. استانی که سالها در خطه مرزی، طعم ایستادگی، پاسداری از انقلاب و حفظ امنیت را چشیده، حالا در آوردگاهی تازه وارد شده که مدیریت مصرف، جلوگیری از هدررفت انرژی و حفظ روشنایی برای همه را در دستور کار دارد. اینجا مردم خوب میدانند همانگونه که روزگاری دفاع از خاک و آرمان، حضور در میدان میخواست، امروز نیز دفاع از معیشت، زیرساخت و آینده، حضور مسئولانه در مصرف را طلب میکند.
آذربایجانغربی از آن استانهایی است که مفهوم «میدان» را خوب میشناسد. از سالهای دفاع و حراست از مرزها تا روزهای دشوار انقلاب و پس از آن، مردم این خطه هر جا کشور به حضورشان نیاز داشته، پا پیش گذاشتهاند. اکنون نیز در روزگاری که مصرف بیرویه برق میتواند بر شبکه توزیع فشار وارد کند، خاموشیهای ناخواسته را افزایش دهد و هزینههای عمومی را بالا ببرد، همان مردم در حال تعریف نوعی تازه از مشارکتند؛ مشارکتی که با خاموش کردن یک چراغ اضافی، تنظیم دمای کولر روی ۲۵ درجه، اصلاح انشعابات، استفاده درست از وسایل سرمایشی و مراقبت از منابع عمومی معنا پیدا میکند.
حمید ستودهنیا، مسئول گروه جهادی «همدل تا آبادانی»، از همین زاویه به ماجرا نگاه میکند و میگوید: «ما سالها در ادبیات جهادی یاد گرفتهایم هر جا کشور نیاز دارد، باید حضور داشت. یک روز ساخت مدرسه و خانه محرومان اولویت بود، یک روز کمک مؤمنانه و امروز مدیریت مصرف انرژی. این هم یک میدان جهادی است، چون نتیجهاش مستقیم به زندگی مردم برمیگردد.» در کوچههای شهر و روستاهای استان، این نگاه کمکم تبدیل به رفتار شده است. در خانههایی که مادر خانواده به فرزندانش یاد میدهد چراغ اتاق خالی را خاموش کنند، در مغازهای که صاحبش روشنایی ویترین را در ساعات غیرضروری کاهش میدهد، در زمین کشاورزی که بهرهبردارش حسابشدهتر از قبل به مصرف برق چاه میاندیشد و در ادارهای که کارمندانش مصرف سرمایش و روشنایی را مدیریت میکنند، میشود نشانههای همین جهاد آرام، اما فراگیر را دید.