دیدارهای رهبر شهید با سید مجتبی نواب صفوی، در دو مدرسه علمیه مشهد روی داد؛ آنگاه که وی با تمامی محدودیتهای دوره نوجوانی، به مدارس سلیمان خان و نواب رفت تا خود را به دنیای حماسی و پُرجذبه مجاهدی پرتکاپو نزدیک سازد. او در آن روزها، به حرکات و کلمات رهبر فدائیان اسلام فراوان دقت کرد و خاطره آن را تا هفتاد و اندی سال بعد با خویش داشت و با شوری زاید الوصف، به روایتِ آن میپرداخت
جوان آنلاین: بی تردید نقطه آغاز انگیزه اصلاح و مبارزه در حضرت آیتاللهالعظمی سیدعلی خامنهای رهبر شهید انقلاب اسلامی (قده)، دیدار وی با شهید سید مجتبی نواب صفوی رهبر جمعیت فدائیان اسلام، در اولین ماههای سال ۱۳۳۲ در شهر مشهد بوده است. راوی این ملاقات را در مجامع و محافل گوناگون بازگو ساخته است؛ اما آنچه در این مقال معیار قرار گرفته، مطالبی است که در «خون دلی که لعل شد» درج شده است. امید آنکه تاریخ پژوهان زندگی آن بزرگ را مفید و مقبول آید.
«آن مردِ پرشکوه» و جنبشی که در ایران و جهان برانگیخت
بسا تاریخ پژوهان نهضت ملی ایران، جمعیت فدائیان اسلام و رهبر شجاع و پراخلاص آن یعنی شهید سید مجتبی نواب صفوی را، از عوامل توفیقات اولیه و اصلی این حرکت ضداستعماری معاصر میدانند. برای مذهبیها اما، ظهور نواب شورانگیزتر و پرشکوهتر مینمود. او توانست بخش قابل توجهی از آنان را از انزوا و بیعملی به درآورد و روح اصلاح و جهاد را در ایشان بدمد. شهید آیتالله العظمی سیدعلی خامنهای در نوجوانی و در مدارس «سلیمانخان» و «نوابِ» شهر مشهد، دو ملاقات به یادماندنی با رهبر فدائیان اسلام داشت که وی را به شدت مجذوب خویش ساخت و در واقع راه بازاندیشی و مبارزه را در آینده به وی نمایاند. رهبر شهید پیش از روایت این دو دیدار، تحلیلی کوتاه از زمانه و کارنامه نواب را به دست داده است:
«از خردسالی یکی از دورانهای مهم بیداری اسلامی را شاهد بودهام، که از آغاز حرکت سید نواب صفوی (ره) تا نهضت امام خمینی (قدس سره) و انقلاب اسلامی و برپایی نظام مبارک اسلامی امتداد داشت. مرحوم شهید نواب صفوی نخستین جرقهای بود، که راه اسلام را به معنای فراگیر انقلابی و پویای آن در برابرم روشن ساخت. این مرد در جامعه ایرانی آن چنان جنبشی برانگیخت که وجدان مسلمانها را از خواب غفلت بیدار کرد، عزمها را جزم کرد و در دلها غیرت و حمیتی نسبت به اسلام و مقدسات اسلامی ایجاد نمود. اثرگذاری او محدود به ایران نبود، بلکه به برخی نقاط جهان عرب سفر کرد و آتش شور و حماسه را در دل مجاهدان برافروخت. به برخی زمامداران عرب نیز نصیحت میکرد که در دام فریب استعمارگران نیفتند…».