اقتصاد۲۴- بازار جهانی نفت بار دیگر آرام به نظر میرسد، اما شاید این آرامش، بیش از آنکه نشانه پایان بحران باشد، محصول یک خوشبینی شکننده باشد. کاهش قیمت نفت برنت به سطوح پیش از جنگ، بازگشت تدریجی نفتکشها به تنگه هرمز و انتظار معاملهگران برای بازگشت مازاد عرضه (Global Oil Glut)، این تصور را ایجاد کرده که بزرگترین شوک انرژی سالهای اخیر پشت سر گذاشته شده است. تاریخ بازار نفت، اما بارها نشان داده که آرامش ظاهری، گاهی مقدمه بحران بعدی است. مشکل اصلی اینجاست که بازار میان دو مفهوم مهم تفاوت قائل نمیشود: بازگشت جریان نفت و بازگشت امنیت پایدار انرژی. عبور دوباره نفتکشها از هرمز لزوما به معنای حذف ریسکهای ژئوپلیتیکی نیست. توافقهای سیاسی نیز تا زمانی که به ترتیبات پایدار و قابل اجرا تبدیل نشوند، نمیتوانند تمام ریسکهای ساختاری بازار را از میان ببرند.
آنچه امروز در بازار نفت مشاهده میشود، بیشتر از آنکه بازتاب کاهش واقعی ریسک باشد، نتیجه امید به آینده است. بحران اخیر، اما یک پیام مهمتر نیز داشت: جهان نهتنها با یک شوک عرضه مواجه شد، بلکه بخشی از ظرفیت خود برای مدیریت شوکهای آینده را نیز مصرف کرد.