حیات نظری و عملی رهبر شهید، در همه ادوار و به ویژه در مقطع مبارزات انقلاب اسلامی، یکسره به تبیین و اعتراض سپری شد. با این همه آن بزرگ با حکمت و درایت، هر دو ویژگی را بایکدیگر تلفیق نمود و در نهایت در جایگاه نمادی از گفتار و کردار دینی قرار گرفت. بیجهت نیست که همگنان یا تربیت شدگان محضرش، همواره درباره صلاحیتهای وی، تردیدی به خود راه نمیدادند و حتی او را بر خویش مقدم میداشتند
جوان آنلاین: شهید آیتالله العظمی سیدعلی خامنهای رهبر شهید انقلاب اسلامی، پس از آغاز نهضت اسلامی در سال ۱۳۴۱ و به دلیل پیشینه و استعداد آرمانخواهانه خویش، بیدرنگ به آن پیوست و عهدهدار وظایف و مأموریتهای متنوعی شد و با تمامی توان، به انجام آنها پرداخت. در مقال پیآمده و در اتکا به خاطرات آن بزرگ، به بازخوانی شمهای از فعالیتها و کارکردهای آن یار دیرین امامخمینی پرداختهایم. امید آنکه تاریخپژوهان انقلاب اسلامی و عموم علاقهمندان را مفید و مقبول آید.
مأموریتهای متنوعِ من در نهضت اسلامی
حجم و گستره مأموریتها و وظایفی که حضرت آیتالله العظمی خامنهای در بدو نهضت اسلامی بر عهده گرفته است، میتواند نماد و نشانهای از نقش مهم آن بزرگ در رویداد عظیم انقلاب اسلامی باشد. وی در حالی که تنها ۲۴ سال داشت، عهده دار اموری، چون ارائه مشاوره به امام خمینی، تسلیم پیامهای ایشان به علما به ویژه اعلام شهر مشهد، نگارش و تکثیر اعلامیههای اعتراضی و سخنرانیهای آگاهی بخش برای عموم مردم شد:
«پس از قیام امام، قم با فعالیتها و تحرکات متوالی به خروش آمد؛ ولی این فعالیتها بر محور سازمان و تشکیلات نبود. همه اسلامگرایان، هریک مطابق سلیقه خود عمل میکردند. هیچکس ـ حتی امام ـ به سازماندهی این فعالیتها نمیاندیشید. من الان طلابی را که فعالیتهای مختلفی داشتند، با اسامی آنها به یاد دارم. یک گروه، مشغول توزیع اعلامیههای امام بودند. گروهی اعلامیهها را با دستگاه مخصوص، پلیکپی میکردند. گروهی با امام تماس میگرفتند و در امور مختلف، به ایشان مشاوره میدادند و نظرات و پیشنهادهای خود را مطرح میکردند. برخی از آنها، امام را در جریان رخدادهای سیاسی، اجتماعی و نظامی قرار میدادند. برخی هم به عنوان حلقه وصل میان امام و علما بودند و برخی که کاری پیدا نمیکردند، در منزل امام آرام و قرار مییافتند؛ لذا اتاقهای منزل امام پر بود از طلاب، حتی اگر امام نیز در میانشان حضور نداشت. طلاب پیرامون امور مختلف علمی و سیاسی، به بحث و گفتوگو با هم میپرداختند و گاهی حاجآقا مصطفی فرزند امام نیز در بحثشان شرکت میکرد. افراد غیرطلبه هم در اوقات نماز به خانه امام میآمدند تا با ایشان نماز بخوانند و در مجالس روضه امام حسین (ع) در خانه ایشان نیز شرکت میکردند. بیوت سایر مراجعی که در نهضت شرکت داشتند ـ مانند بیت آقای گلپایگانی، آقای مرعشی نجفی و آقای شریعتمداری ـ نیز همینگونه بود، اما محور و شخصیت برجسته و جدی این میدان، شخص امام بود. ایشان تنها متکی به خود بود و به هیچکس اتکا نداشت، حال آنکه دیگران متکی به ایشان بودند. من متصدی وظایف و مأموریتهای بسیاری بودم، از جمله: