تقریبا در هر سایت یا وبلاگی و به طور کل در هر صفحه وب عناصر تعاملی وجود دارد که کاربر می تواند نسبت به آنها عکس العمل داشته باشد، به طور مثال بر روی دکمه ای کلیک کند یا از بین گزینه های مربوط به نظرسنجی یک مورد را انتخاب نماید، شکل برجسته این عناصر تعاملی فیلد ها و فرم هایی هستند که کاربران با تکمیل اطلاعات آنها و با کلیک بر روی دکمه ارسال، مقادیری را به سرور و پایگاه داده سایت یا وبلاگ مورد نظر ارسال می کنند، از آنجایی که این نوع امکانات در صفحات وب، وابسته به تگ form و عناصر زیرمجموعه آن است، بنابراین یادگیری دقیق این مبحث می تواند در آینده نزدیک دید شما را نسبت به تکنولوژی وب عمیق تر و چه بسا یک قدم به سمت برنامه نویسی حرفه ای نزدیک تر کند.
تگ فرم با هدف ایجاد قابلیت های تعاملی (دکمه، فیلدهای متنی، امکان آپلود فایل و…) برای صفحات Html تعریف شده است، در واقع کنسرسیوم جهانی وب یا w3c این نکته را مد نظر داشته که صفحات وب باید از قابلیت ارتباط دو سویه برخوردار باشند، یعنی همان طور که به فرض مدیران یک سایت می توانند مطالبی در آن منتشر کنند، کاربران نیز باید بتوانند در محتوای آن مشارکت داشته یا از قابلیت های آن به صورت سفارشی استفاده نمایند، به این ترتیب و به تدریج عناصر و ویژگی های تعاملی که شباهت های زیادی با هم داشتند در قالب یک تگ با عنوان فرم (form) و زیرمجموعه های آن معرفی شد.
