مدیریت استثنا مکانیزمی است که در آن یک ساختار برنامهنویسی برای به دام انداختن، رهگیری و رسیدگی به خطای رخ داده در طول اجرای برنامه استفاده میشود.
زبان مشترک Runtime (CLR) دات نت برای استفاده از مدل مدیریت استثنا بر اساس اشیاء استثنا و بلوک های کد محافظت شده طراحی شده است.
ویژگی های مکانیزم رسیدگی به استثنا که در CLR پیاده سازی شده است به شرح زیر است:
الف) هر زبان می تواند مشخصات خاص خود را برای رسیدگی به استثناها بدون هیچ محدودیتی داشته باشد.
ب) استثناها صرف نظر از زبان مورد استفاده و نوع کد (مدیریت شده یا مدیریت نشده) ایجاد و مدیریت می شوند.
ج) استثناها را می توان از مرزهای فرآیند یا ماشین پرتاب کرد.
NET runtime. استثناها را بهعنوان اشیایی که از کلاس System.Exception ارثبری کردهاند پرتاب میکند که حاوی جزئیات خطا، از جمله پیام و خط کدی است که در آن خطا رخداده است، و اطلاعات بیشتری در مورد خطا.
ساختار “try..catch..finally” برای رسیدگی به استثناها استفاده میشود.
درحالیکه بلوکهای «try» (جایی که استثناها پیشبینی میشوند)
و «catch» (جایی که استثناها انجام میشوند) اجباری هستند،
بلوک «finally» (جایی که کد درهرصورت اجرا میشود) اختیاری است.
از بلوک «finally» برای پاکسازی منابع میتوان استفاده نمود.