از سمنوی «دایی مصطفی» تا اشک‌های «عمو اکبر»

و شاید برای همین است که هر وقت نام اکبر عبدی می‌آید، پیش از آنکه نقش‌هایش، فیلم‌هایش و بازی‌های درخشانش به ذهنم بیاید، تصویر مردی برایم زنده می‌شود که نیمه‌شب، دور از هیاهو و نگاه مردم، کنار پاتیل سمنو نشسته و برای امام حسین(ع) گریه می‌کند.
برای من، این تصویر از هر فیلمی واقعی‌تر بود...

و شاید برای همین است که هر وقت نام اکبر عبدی می‌آید، پیش از آنکه نقش‌هایش، فیلم‌هایش و بازی‌های درخشانش به ذهنم بیاید، تصویر مردی برایم زنده می‌شود که نیمه‌شب، دور از هیاهو و نگاه مردم، کنار پاتیل سمنو نشسته و برای امام حسین(ع) گریه می‌کند.
برای من، این تصویر از هر فیلمی واقعی‌تر بود…

از سمنوی «دایی مصطفی» تا اشک‌های «عمو اکبر»
<!– –>
<!– –>
<!– –>

پایگاه خبری جماران، در پی درگذشت زنده یاد اکبر عبدی بازیگر سینما و تلویزیون، محمود عارفی قوچانی در یادداشتی نوشت: 

منبع  : پایگاه اطلاع رسانی و خبری جماران

برای مشاهده کامل مطلب کلیک کنید

اشتراک‌گذاری

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *