۲۸ مرداد ۱۴۰۵ – ۱۸:۲۰
به گزارش پایگاه فکر و فرهنگ مبلغ، وفات حضرت سکینه(س)، فرصتی برای بازخوانی زندگی بانویی است که بخش مهمی از عمر خود را در سایه سنگین واقعه کربلا گذراند؛ دختری از خاندان پیامبر(ص) که کودکی و جوانیاش با یکی از بزرگترین حوادث تاریخ اسلام گره خورد و پس از عاشورا، خاطره کربلا را در میان جامعه مسلمانان زنده نگه داشت.
البته درباره تاریخ دقیق ولادت و وفات حضرت سکینه(س)، محل دفن ایشان و پارهای از جزئیات زندگی آن حضرت، در منابع تاریخی اختلافهایی وجود دارد و نمیتوان همه گزارشهای متأخر را با یک درجه از اعتبار نقل کرد. همین نکته ضرورت بازخوانی مستند و تاریخی زندگی ایشان را دوچندان میکند. خاندان امام حسین(ع) در کربلا شاهد فروپاشی نظمی اخلاقی و سیاسی بودند که در آن، فرزند پیامبر(ص) و یارانش به شهادت رسیدند و زنان و کودکان خاندان ایشان به اسارت رفتند.
حضرت سکینه(س) در چنین شرایطی حضور داشت. بنابراین، وقتی از ایشان سخن میگوییم، نباید صرفاً با شخصیتی عاطفی و سوگوار مواجه شویم؛ بلکه با یکی از اعضای خاندان امام حسین(ع) روبهرو هستیم که تجربه مستقیم و نزدیک از عاشورا داشت.