آیا سینماها و هنر فیلمسازی نجات مییابند؟
اهالی هالیوود به اعداد و ارقام بزرگ عادت دارند. این گونه کارشان را پیش میبرند. ولی افتتاحیه رکوردشکن فیلم Spider-Man: Brand New Day چیزی نیست که هر روز یا حتی هر سال اتفاق بیفتد، بیشتر شبیه رویدادی است که هر ده سال یک بار رخ میدهد. این فیلم در گیشه داخلی، بزرگترین افتتاحیه تاریخ سینما را رقم زد. و هرچند در زمینه فروش بینالمللی مجبور شد در جایگاه دوم و پشت سر Avengers: Endgame قرار بگیرد، باز هم این حقیقت خیرهکننده است که Spider-Man: Brand New Day نزدیک به یک میلیارد دلار فروش داشته است، رقمی که در سینمای معاصر معیار پیروزی هر بلاکباستر بزرگی محسوب میشود… آن هم در عرض تنها ۷۲ ساعت. اکنون این اثر این شانس را دارد که نخستین فیلمی باشد که در گیشه داخلی به یک میلیارد دلار فروش میرسد و همچنین نخستین عنوانی که در سراسر جهان به فروش سه میلیارد دلاری دست پیدا میکند. این ارقام صرفا اعدادی نیستند که باعث بهت و حیرت میشوند و اعضای هیئتمدیره را وادار کنند تا سفارش چندین جعبه محتویات مربوط به جشن بدهند. اینها اعدادی هستند که با آنها باید به فضا رفت، ارقامی که باید به آنها اعتیاد پیدا کرد.
شاید بپرسید: چگونه ذهنیت بلاکباستری بازگشته است… اگر هرگز نرفته بود؟ بگذارید این گونه بگوییم که ذهنیت بلاکباستری دورههای فراز و فرود دارد. کلید واژه در این عبارت، البته بلاکباستر نیست، بلکه ذهنیت است؛ مجموعهای از اندیشهها، نگرشها و انگیزهها که در به نوعی طرز فکر منسجم تبدیل میشوند که ساخت فیلمهای سینمایی با فروشهای نجومی را در اولویت مطلق قرار میدهد.