«قیش زوماری» یا اندوخته زمستانی، یکی از کهنترین آیینهای فرهنگی مردم آذربایجان است که ریشه در زندگی معیشتی و شکارگری انسانهای باستان دارد؛ رسمی که به پاسداشت تدبیر و آیندهنگری، از دل تاریخ تا اشعار ماندگار استاد شهریار جاری است.
به گزارش آذرانجمن، در روزگاران دور، انسانی که به شکار و گردآوری خوراک اشتغال داشت، همواره بخشی از منابع غذایی بهدستآمده را برای روزهای سخت و سرد سال نگهداری میکرد تا سفره او و خانوادهاش در ایام بیبرکتی خالی نماند. این نگرش، ریشه اصلی «قیش زوماری»، یعنی اندوختن آذوقه برای فصل سرماست.