طراحی بیولوژیک و ساختار آناتومیک بدن انسان بر پایه حرکت، گامبرداری و ایستادن شکل گرفته است. تمام ارگانهای داخلی از سیستم گردش خون و هاضمه گرفته تا ساختار پیچیده اسکلتی عضلانی، زمانی در بهینهترین حالت عملیاتی خود قرار میگیرند که بدن در طول روز از تحرک کافی برخوردار باشد.
با این حال، شیوه زندگی مدرن و گسترش مشاغل اداری باعث شدهاند که انسان امروزی بخش عمدهای از ساعات بیداری خود را در وضعیت نشسته بگذراند. رفتارهای بیتحرک به یک وضعیت غالب در فعالیتهای روزمره تبدیل شدهاند و اکثر افراد هنگام کار، تحصیل، رانندگی یا تفریح در حالت نشسته قرار دارند. این بیتحرکی مزمن نهتنها متابولیسم عمومی بدن را دچار اختلال میکند، بلکه فشارهای بیومکانیکی شدیدی به ستون فقرات و دیسکهای بینمهرهای وارد ساخته و زمینه را برای آسیبهای ساختاری جبرانناپذیر فراهم میآورد.